Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’
абвгдеёжзійклмнопрстуўфхцчшэя

дастасо́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дастасо́ўнасць
Р. дастасо́ўнасці
Д. дастасо́ўнасці
В. дастасо́ўнасць
Т. дастасо́ўнасцю
М. дастасо́ўнасці

Крыніцы: piskunou2012.

дастасо́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дастасо́ўны дастасо́ўная дастасо́ўнае дастасо́ўныя
Р. дастасо́ўнага дастасо́ўнай
дастасо́ўнае		 дастасо́ўнага дастасо́ўных
Д. дастасо́ўнаму дастасо́ўнай дастасо́ўнаму дастасо́ўным
В. дастасо́ўны (неадуш.)
дастасо́ўнага (адуш.)		 дастасо́ўную дастасо́ўнае дастасо́ўныя (неадуш.)
дастасо́ўных (адуш.)
Т. дастасо́ўным дастасо́ўнай
дастасо́ўнаю		 дастасо́ўным дастасо́ўнымі
М. дастасо́ўным дастасо́ўнай дастасо́ўным дастасо́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

даста́так

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. даста́так даста́ткі
Р. даста́тку даста́ткаў
Д. даста́тку даста́ткам
В. даста́так даста́ткі
Т. даста́ткам даста́ткамі
М. даста́тку даста́тках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дастатко́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дастатко́ва - -

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дастатко́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дастатко́васць
Р. дастатко́васці
Д. дастатко́васці
В. дастатко́васць
Т. дастатко́васцю
М. дастатко́васці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дастатко́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дастатко́вы дастатко́вая дастатко́вае дастатко́выя
Р. дастатко́вага дастатко́вай
дастатко́вае		 дастатко́вага дастатко́вых
Д. дастатко́ваму дастатко́вай дастатко́ваму дастатко́вым
В. дастатко́вы (неадуш.)
дастатко́вага (адуш.)		 дастатко́вую дастатко́вае дастатко́выя (неадуш.)
дастатко́вых (адуш.)
Т. дастатко́вым дастатко́вай
дастатко́ваю		 дастатко́вым дастатко́вымі
М. дастатко́вым дастатко́вай дастатко́вым дастатко́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

даста́тна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
даста́тна - -

Крыніцы: piskunou2012.

даста́тнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. даста́тнасць
Р. даста́тнасці
Д. даста́тнасці
В. даста́тнасць
Т. даста́тнасцю
М. даста́тнасці

Крыніцы: piskunou2012.

даста́тны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даста́тны даста́тная даста́тнае даста́тныя
Р. даста́тнага даста́тнай
даста́тнае		 даста́тнага даста́тных
Д. даста́тнаму даста́тнай даста́тнаму даста́тным
В. даста́тны (неадуш.)
даста́тнага (адуш.)		 даста́тную даста́тнае даста́тныя (неадуш.)
даста́тных (адуш.)
Т. даста́тным даста́тнай
даста́тнаю		 даста́тным даста́тнымі
М. даста́тным даста́тнай даста́тным даста́тных

Крыніцы: piskunou2012.

даста́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. даста́ўка даста́ўкі
Р. даста́ўкі даста́вак
Д. даста́ўцы даста́ўкам
В. даста́ўку даста́ўкі
Т. даста́ўкай
даста́ўкаю		 даста́ўкамі
М. даста́ўцы даста́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.