Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

адо́раны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адо́раны адо́раная адо́ранае адо́раныя
Р. адо́ранага адо́ранай
адо́ранае
адо́ранага адо́раных
Д. адо́ранаму адо́ранай адо́ранаму адо́раным
В. адо́раны (неадуш.)
адо́ранага (адуш.)
адо́раную адо́ранае адо́раныя (неадуш.)
адо́раных (адуш.)
Т. адо́раным адо́ранай
адо́ранаю
адо́раным адо́ранымі
М. адо́раным адо́ранай адо́раным адо́раных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адо́раны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адо́раны адо́раная адо́ранае адо́раныя
Р. адо́ранага адо́ранай
адо́ранае
адо́ранага адо́раных
Д. адо́ранаму адо́ранай адо́ранаму адо́раным
В. адо́раны (неадуш.)
адо́ранага (адуш.)
адо́раную адо́ранае адо́раныя (неадуш.)
адо́раных (адуш.)
Т. адо́раным адо́ранай
адо́ранаю
адо́раным адо́ранымі
М. адо́раным адо́ранай адо́раным адо́раных

Кароткая форма: адо́рана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адо́рванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. адо́рванне адо́рванні
Р. адо́рвання адо́рванняў
Д. адо́рванню адо́рванням
В. адо́рванне адо́рванні
Т. адо́рваннем адо́рваннямі
М. адо́рванні адо́рваннях

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

адо́рвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. адо́рваецца адо́рваюцца
Прошлы час
м. адо́рваўся адо́рваліся
ж. адо́рвалася
н. адо́рвалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

адо́рваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адо́рваю адо́рваем
2-я ас. адо́рваеш адо́рваеце
3-я ас. адо́рвае адо́рваюць
Прошлы час
м. адо́рваў адо́рвалі
ж. адо́рвала
н. адо́рвала
Загадны лад
2-я ас. адо́рвай адо́рвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час адо́рваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адо́рвень

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. адо́рвень адо́рвені
Р. адо́рвеня адо́рвеняў
Д. адо́рвеню адо́рвеням
В. адо́рвень адо́рвені
Т. адо́рвенем адо́рвенямі
М. адо́рвені адо́рвенях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адпаве́дна

прыназоўнік

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

адпаве́дна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
адпаве́дна - -

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

адпаве́днасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. адпаве́днасць
Р. адпаве́днасці
Д. адпаве́днасці
В. адпаве́днасць
Т. адпаве́днасцю
М. адпаве́днасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адпаве́дна з

прыназоўнік