адо́раны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адо́раны |
адо́раная |
адо́ранае |
адо́раныя |
| Р. |
адо́ранага |
адо́ранай адо́ранае |
адо́ранага |
адо́раных |
| Д. |
адо́ранаму |
адо́ранай |
адо́ранаму |
адо́раным |
| В. |
адо́раны (неадуш.) адо́ранага (адуш.) |
адо́раную |
адо́ранае |
адо́раныя (неадуш.) адо́раных (адуш.) |
| Т. |
адо́раным |
адо́ранай адо́ранаю |
адо́раным |
адо́ранымі |
| М. |
адо́раным |
адо́ранай |
адо́раным |
адо́раных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адо́раны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адо́раны |
адо́раная |
адо́ранае |
адо́раныя |
| Р. |
адо́ранага |
адо́ранай адо́ранае |
адо́ранага |
адо́раных |
| Д. |
адо́ранаму |
адо́ранай |
адо́ранаму |
адо́раным |
| В. |
адо́раны (неадуш.) адо́ранага (адуш.) |
адо́раную |
адо́ранае |
адо́раныя (неадуш.) адо́раных (адуш.) |
| Т. |
адо́раным |
адо́ранай адо́ранаю |
адо́раным |
адо́ранымі |
| М. |
адо́раным |
адо́ранай |
адо́раным |
адо́раных |
Кароткая форма: адо́рана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адо́рванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адо́рванне |
адо́рванні |
| Р. |
адо́рвання |
адо́рванняў |
| Д. |
адо́рванню |
адо́рванням |
| В. |
адо́рванне |
адо́рванні |
| Т. |
адо́рваннем |
адо́рваннямі |
| М. |
адо́рванні |
адо́рваннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
адо́рвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
адо́рваецца |
адо́рваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
адо́рваўся |
адо́рваліся |
| ж. |
адо́рвалася |
| н. |
адо́рвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
адо́рваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адо́рваю |
адо́рваем |
| 2-я ас. |
адо́рваеш |
адо́рваеце |
| 3-я ас. |
адо́рвае |
адо́рваюць |
| Прошлы час |
| м. |
адо́рваў |
адо́рвалі |
| ж. |
адо́рвала |
| н. |
адо́рвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адо́рвай |
адо́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адо́рваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адо́рвень
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адо́рвень |
адо́рвені |
| Р. |
адо́рвеня |
адо́рвеняў |
| Д. |
адо́рвеню |
адо́рвеням |
| В. |
адо́рвень |
адо́рвені |
| Т. |
адо́рвенем |
адо́рвенямі |
| М. |
адо́рвені |
адо́рвенях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адпаве́дна
прыназоўнік
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адпаве́дна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| адпаве́дна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
адпаве́днасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адпаве́днасць |
| Р. |
адпаве́днасці |
| Д. |
адпаве́днасці |
| В. |
адпаве́днасць |
| Т. |
адпаве́днасцю |
| М. |
адпаве́днасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.