адо́рванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| адо́рванне | адо́рванні | |
| адо́рвання | адо́рванняў | |
| адо́рванню | адо́рванням | |
| адо́рванне | адо́рванні | |
| адо́рваннем | адо́рваннямі | |
| адо́рванні | адо́рваннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)