адо́рвень
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| адо́рвень | адо́рвені | |
| адо́рвеня | адо́рвеняў | |
| адо́рвеню | адо́рвеням | |
| адо́рвень | адо́рвені | |
| адо́рвенем | адо́рвенямі | |
| адо́рвені | адо́рвенях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)