зазна́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зазна́чу |
зазна́чым |
| 2-я ас. |
зазна́чыш |
зазна́чыце |
| 3-я ас. |
зазна́чыць |
зазна́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
зазна́чыў |
зазна́чылі |
| ж. |
зазна́чыла |
| н. |
зазна́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зазна́ч |
зазна́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зазна́чыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зазначэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зазначэ́нне |
зазначэ́нні |
| Р. |
зазначэ́ння |
зазначэ́нняў |
| Д. |
зазначэ́нню |
зазначэ́нням |
| В. |
зазначэ́нне |
зазначэ́нні |
| Т. |
зазначэ́ннем |
зазначэ́ннямі |
| М. |
зазначэ́нні |
зазначэ́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
зазнаямля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зазнаямля́ю |
зазнаямля́ем |
| 2-я ас. |
зазнаямля́еш |
зазнаямля́еце |
| 3-я ас. |
зазнаямля́е |
зазнаямля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
зазнаямля́ў |
зазнаямля́лі |
| ж. |
зазнаямля́ла |
| н. |
зазнаямля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зазнаямля́й |
зазнаямля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зазнаямля́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зазнібе́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зазнібе́ю |
зазнібе́ем |
| 2-я ас. |
зазнібе́еш |
зазнібе́еце |
| 3-я ас. |
зазнібе́е |
зазнібе́юць |
| Прошлы час |
| м. |
зазнібе́ў |
зазнібе́лі |
| ж. |
зазнібе́ла |
| н. |
зазнібе́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зазнібе́й |
зазнібе́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зазнібе́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зазно́ба
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зазно́ба |
зазно́бы |
| Р. |
зазно́бы |
зазно́б |
| Д. |
зазно́бе |
зазно́бам |
| В. |
зазно́бу |
зазно́б |
| Т. |
зазно́бай зазно́баю |
зазно́бамі |
| М. |
зазно́бе |
зазно́бах |
Крыніцы:
piskunou2012.
зазно́біць
‘балець, ныць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
зазно́біць |
зазно́бяць |
| Прошлы час |
| м. |
зазно́біў |
зазно́білі |
| ж. |
зазно́біла |
| н. |
зазно́біла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зазно́біўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зазно́бка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зазно́бка |
зазно́бкі |
| Р. |
зазно́бкі |
зазно́бак |
| Д. |
зазно́бцы |
зазно́бкам |
| В. |
зазно́бку |
зазно́бак |
| Т. |
зазно́бкай зазно́бкаю |
зазно́бкамі |
| М. |
зазно́бцы |
зазно́бках |
Крыніцы:
piskunou2012.
зазно́бнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зазно́бнасць |
| Р. |
зазно́бнасці |
| Д. |
зазно́бнасці |
| В. |
зазно́бнасць |
| Т. |
зазно́бнасцю |
| М. |
зазно́бнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.