дарэфо́рменны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дарэфо́рменны |
дарэфо́рменная |
дарэфо́рменнае |
дарэфо́рменныя |
| Р. |
дарэфо́рменнага |
дарэфо́рменнай дарэфо́рменнае |
дарэфо́рменнага |
дарэфо́рменных |
| Д. |
дарэфо́рменнаму |
дарэфо́рменнай |
дарэфо́рменнаму |
дарэфо́рменным |
| В. |
дарэфо́рменны (неадуш.) дарэфо́рменнага (адуш.) |
дарэфо́рменную |
дарэфо́рменнае |
дарэфо́рменныя (неадуш.) дарэфо́рменных (адуш.) |
| Т. |
дарэфо́рменным |
дарэфо́рменнай дарэфо́рменнаю |
дарэфо́рменным |
дарэфо́рменнымі |
| М. |
дарэфо́рменным |
дарэфо́рменнай |
дарэфо́рменным |
дарэфо́рменных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
дарэ́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| дарэ́чна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
дарэ́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дарэ́чнасць |
| Р. |
дарэ́чнасці |
| Д. |
дарэ́чнасці |
| В. |
дарэ́чнасць |
| Т. |
дарэ́чнасцю |
| М. |
дарэ́чнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
дарэ́чны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дарэ́чны |
дарэ́чная |
дарэ́чнае |
дарэ́чныя |
| Р. |
дарэ́чнага |
дарэ́чнай дарэ́чнае |
дарэ́чнага |
дарэ́чных |
| Д. |
дарэ́чнаму |
дарэ́чнай |
дарэ́чнаму |
дарэ́чным |
| В. |
дарэ́чны (неадуш.) дарэ́чнага (адуш.) |
дарэ́чную |
дарэ́чнае |
дарэ́чныя (неадуш.) дарэ́чных (адуш.) |
| Т. |
дарэ́чным |
дарэ́чнай дарэ́чнаю |
дарэ́чным |
дарэ́чнымі |
| М. |
дарэ́чным |
дарэ́чнай |
дарэ́чным |
дарэ́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
дарэ́чы
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| дарэ́чы |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дарэштава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дарэшту́ю |
дарэшту́ем |
| 2-я ас. |
дарэшту́еш |
дарэшту́еце |
| 3-я ас. |
дарэшту́е |
дарэшту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дарэштава́ў |
дарэштава́лі |
| ж. |
дарэштава́ла |
| н. |
дарэштава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дарэшту́й |
дарэшту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дарэштава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
дарэ́шты
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| дарэ́шты |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дарэ́шціць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дарэ́шчу |
дарэ́шцім |
| 2-я ас. |
дарэ́шціш |
дарэ́шціце |
| 3-я ас. |
дарэ́шціць |
дарэ́шцяць |
| Прошлы час |
| м. |
дарэ́шціў |
дарэ́шцілі |
| ж. |
дарэ́шціла |
| н. |
дарэ́шціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дарэ́шці |
дарэ́шціце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дарэ́шціўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Да́р’я
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Да́р’я |
Да́р’і |
| Р. |
Да́р’і |
Да́р’яў |
| Д. |
Да́р’і |
Да́р’ям |
| В. |
Да́р’ю |
Да́р’яў |
| Т. |
Да́р’яй Да́р’яю |
Да́р’ямі |
| М. |
Да́р’і |
Да́р’ях |