Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

кананізава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. кананізу́ецца кананізу́юцца
Прошлы час
м. кананізава́ўся кананізава́ліся
ж. кананізава́лася
н. кананізава́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

кананізава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. кананізу́ю кананізу́ем
2-я ас. кананізу́еш кананізу́еце
3-я ас. кананізу́е кананізу́юць
Прошлы час
м. кананізава́ў кананізава́лі
ж. кананізава́ла
н. кананізава́ла
Загадны лад
2-я ас. кананізу́й кананізу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час кананізу́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кананізава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. кананізу́ю кананізу́ем
2-я ас. кананізу́еш кананізу́еце
3-я ас. кананізу́е кананізу́юць
Прошлы час
м. кананізава́ў кананізава́лі
ж. кананізава́ла
н. кананізава́ла
Загадны лад
2-я ас. кананізу́й кананізу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час кананізава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кананізацы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кананізацы́йны кананізацы́йная кананізацы́йнае кананізацы́йныя
Р. кананізацы́йнага кананізацы́йнай
кананізацы́йнае		 кананізацы́йнага кананізацы́йных
Д. кананізацы́йнаму кананізацы́йнай кананізацы́йнаму кананізацы́йным
В. кананізацы́йны (неадуш.)
кананізацы́йнага (адуш.)		 кананізацы́йную кананізацы́йнае кананізацы́йныя (неадуш.)
кананізацы́йных (адуш.)
Т. кананізацы́йным кананізацы́йнай
кананізацы́йнаю		 кананізацы́йным кананізацы́йнымі
М. кананізацы́йным кананізацы́йнай кананізацы́йным кананізацы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

кананіза́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. кананіза́цыя
Р. кананіза́цыі
Д. кананіза́цыі
В. кананіза́цыю
Т. кананіза́цыяй
кананіза́цыяю
М. кананіза́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

канані́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. канані́р канані́ры
Р. канані́ра канані́раў
Д. канані́ру канані́рам
В. канані́ра канані́раў
Т. канані́рам канані́рамі
М. канані́ру канані́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

канані́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канані́рскі канані́рская канані́рскае канані́рскія
Р. канані́рскага канані́рскай
канані́рскае		 канані́рскага канані́рскіх
Д. канані́рскаму канані́рскай канані́рскаму канані́рскім
В. канані́рскі (неадуш.)
канані́рскага (адуш.)		 канані́рскую канані́рскае канані́рскія (неадуш.)
канані́рскіх (адуш.)
Т. канані́рскім канані́рскай
канані́рскаю		 канані́рскім канані́рскімі
М. канані́рскім канані́рскай канані́рскім канані́рскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

канані́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
канані́чна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

канані́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. канані́чнасць
Р. канані́чнасці
Д. канані́чнасці
В. канані́чнасць
Т. канані́чнасцю
М. канані́чнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

канані́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канані́чны канані́чная канані́чнае канані́чныя
Р. канані́чнага канані́чнай
канані́чнае		 канані́чнага канані́чных
Д. канані́чнаму канані́чнай канані́чнаму канані́чным
В. канані́чны (неадуш.)
канані́чнага (адуш.)		 канані́чную канані́чнае канані́чныя (неадуш.)
канані́чных (адуш.)
Т. канані́чным канані́чнай
канані́чнаю		 канані́чным канані́чнымі
М. канані́чным канані́чнай канані́чным канані́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.