арганізу́ючы
дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
арганізу́ючы |
арганізу́ючая |
арганізу́ючае |
арганізу́ючыя |
| Р. |
арганізу́ючага |
арганізу́ючай арганізу́ючае |
арганізу́ючага |
арганізу́ючых |
| Д. |
арганізу́ючаму |
арганізу́ючай |
арганізу́ючаму |
арганізу́ючым |
| В. |
арганізу́ючы арганізу́ючага |
арганізу́ючую |
арганізу́ючае |
арганізу́ючыя |
| Т. |
арганізу́ючым |
арганізу́ючай арганізу́ючаю |
арганізу́ючым |
арганізу́ючымі |
| М. |
арганізу́ючым |
арганізу́ючай |
арганізу́ючым |
арганізу́ючых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
tsbm1984.
арга́нік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
арга́нік |
арга́нікі |
| Р. |
арга́ніка |
арга́нікаў |
| Д. |
арга́ніку |
арга́нікам |
| В. |
арга́ніка |
арга́нікаў |
| Т. |
арга́нікам |
арга́нікамі |
| М. |
арга́ніку |
арга́ніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
арга́ніка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
арга́ніка |
| Р. |
арга́нікі |
| Д. |
арга́ніцы |
| В. |
арга́ніку |
| Т. |
арга́нікай арга́нікаю |
| М. |
арга́ніцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аргані́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аргані́ст |
аргані́сты |
| Р. |
аргані́ста |
аргані́стаў |
| Д. |
аргані́сту |
аргані́стам |
| В. |
аргані́ста |
аргані́стаў |
| Т. |
аргані́стам |
аргані́стамі |
| М. |
аргані́сце |
аргані́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аргані́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аргані́стка |
аргані́сткі |
| Р. |
аргані́сткі |
аргані́стак |
| Д. |
аргані́стцы |
аргані́сткам |
| В. |
аргані́стку |
аргані́стак |
| Т. |
аргані́сткай аргані́сткаю |
аргані́сткамі |
| М. |
аргані́стцы |
аргані́стках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аргані́струм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аргані́струм |
аргані́струмы |
| Р. |
аргані́струма |
аргані́струмаў |
| Д. |
аргані́струму |
аргані́струмам |
| В. |
аргані́струм |
аргані́струмы |
| Т. |
аргані́струмам |
аргані́струмамі |
| М. |
аргані́струме |
аргані́струмах |
Крыніцы:
piskunou2012.
аргані́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| аргані́чна |
аргані́чней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
аргані́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аргані́чнасць |
| Р. |
аргані́чнасці |
| Д. |
аргані́чнасці |
| В. |
аргані́чнасць |
| Т. |
аргані́чнасцю |
| М. |
аргані́чнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аргані́чны
‘які мае адносіны да арганізма’
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аргані́чны |
аргані́чная |
аргані́чнае |
аргані́чныя |
| Р. |
аргані́чнага |
аргані́чнай аргані́чнае |
аргані́чнага |
аргані́чных |
| Д. |
аргані́чнаму |
аргані́чнай |
аргані́чнаму |
аргані́чным |
| В. |
аргані́чны (неадуш.) аргані́чнага (адуш.) |
аргані́чную |
аргані́чнае |
аргані́чныя (неадуш.) аргані́чных (адуш.) |
| Т. |
аргані́чным |
аргані́чнай аргані́чнаю |
аргані́чным |
аргані́чнымі |
| М. |
аргані́чным |
аргані́чнай |
аргані́чным |
аргані́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.