Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

аднаме́сячны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднаме́сячны аднаме́сячная аднаме́сячнае аднаме́сячныя
Р. аднаме́сячнага аднаме́сячнай
аднаме́сячнае
аднаме́сячнага аднаме́сячных
Д. аднаме́сячнаму аднаме́сячнай аднаме́сячнаму аднаме́сячным
В. аднаме́сячны (неадуш.)
аднаме́сячнага (адуш.)
аднаме́сячную аднаме́сячнае аднаме́сячныя (неадуш.)
аднаме́сячных (адуш.)
Т. аднаме́сячным аднаме́сячнай
аднаме́сячнаю
аднаме́сячным аднаме́сячнымі
М. аднаме́сячным аднаме́сячнай аднаме́сячным аднаме́сячных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

аднамо́дульна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
аднамо́дульна - -

аднамо́дульны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднамо́дульны аднамо́дульная аднамо́дульнае аднамо́дульныя
Р. аднамо́дульнага аднамо́дульнай
аднамо́дульнае
аднамо́дульнага аднамо́дульных
Д. аднамо́дульнаму аднамо́дульнай аднамо́дульнаму аднамо́дульным
В. аднамо́дульны
аднамо́дульнага
аднамо́дульную аднамо́дульнае аднамо́дульныя
Т. аднамо́дульным аднамо́дульнай
аднамо́дульнаю
аднамо́дульным аднамо́дульнымі
М. аднамо́дульным аднамо́дульнай аднамо́дульным аднамо́дульных

аднамо́ўе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. аднамо́ўе
Р. аднамо́ўя
Д. аднамо́ўю
В. аднамо́ўе
Т. аднамо́ўем
М. аднамо́ўі

Крыніцы: piskunou2012.

аднамо́ўна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
аднамо́ўна - -

аднамо́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. аднамо́ўнасць
Р. аднамо́ўнасці
Д. аднамо́ўнасці
В. аднамо́ўнасць
Т. аднамо́ўнасцю
М. аднамо́ўнасці

Крыніцы: piskunou2012.

аднамо́ўнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аднамо́ўнік аднамо́ўнікі
Р. аднамо́ўніка аднамо́ўнікаў
Д. аднамо́ўніку аднамо́ўнікам
В. аднамо́ўніка аднамо́ўнікаў
Т. аднамо́ўнікам аднамо́ўнікамі
М. аднамо́ўніку аднамо́ўніках

Крыніцы: piskunou2012.

аднамо́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднамо́ўны аднамо́ўная аднамо́ўнае аднамо́ўныя
Р. аднамо́ўнага аднамо́ўнай
аднамо́ўнае
аднамо́ўнага аднамо́ўных
Д. аднамо́ўнаму аднамо́ўнай аднамо́ўнаму аднамо́ўным
В. аднамо́ўны (неадуш.)
аднамо́ўнага (адуш.)
аднамо́ўную аднамо́ўнае аднамо́ўныя (неадуш.)
аднамо́ўных (адуш.)
Т. аднамо́ўным аднамо́ўнай
аднамо́ўнаю
аднамо́ўным аднамо́ўнымі
М. аднамо́ўным аднамо́ўнай аднамо́ўным аднамо́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

аднамы́сна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
аднамы́сна - -

Крыніцы: piskunou2012.

аднамы́снасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. аднамы́снасць
Р. аднамы́снасці
Д. аднамы́снасці
В. аднамы́снасць
Т. аднамы́снасцю
М. аднамы́снасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.