здзіві́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
здзіўлю́ |
здзі́вім |
| 2-я ас. |
здзі́віш |
здзі́віце |
| 3-я ас. |
здзі́віць |
здзі́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
здзіві́ў |
здзіві́лі |
| ж. |
здзіві́ла |
| н. |
здзіві́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
здзіві́ |
здзіві́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
здзіві́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
здзікава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
здзікава́ны |
здзікава́ная |
здзікава́нае |
здзікава́ныя |
| Р. |
здзікава́нага |
здзікава́най здзікава́нае |
здзікава́нага |
здзікава́ных |
| Д. |
здзікава́наму |
здзікава́най |
здзікава́наму |
здзікава́ным |
| В. |
здзікава́ны (неадуш.) здзікава́нага (адуш.) |
здзікава́ную |
здзікава́нае |
здзікава́ныя (неадуш.) здзікава́ных (адуш.) |
| Т. |
здзікава́ным |
здзікава́най здзікава́наю |
здзікава́ным |
здзікава́нымі |
| М. |
здзікава́ным |
здзікава́най |
здзікава́ным |
здзікава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
здзікава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
здзіку́юся |
здзіку́емся |
| 2-я ас. |
здзіку́ешся |
здзіку́ецеся |
| 3-я ас. |
здзіку́ецца |
здзіку́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
здзікава́ўся |
здзікава́ліся |
| ж. |
здзікава́лася |
| н. |
здзікава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
здзіку́йся |
здзіку́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
здзікава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
здзікаве́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
здзікаве́ю |
здзікаве́ем |
| 2-я ас. |
здзікаве́еш |
здзікаве́еце |
| 3-я ас. |
здзікаве́е |
здзікаве́юць |
| Прошлы час |
| м. |
здзікаве́ў |
здзікаве́лі |
| ж. |
здзікаве́ла |
| н. |
здзікаве́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
здзікаве́й |
здзікаве́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
здзікаве́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
здзіка́віцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
здзіка́ўлюся |
здзіка́вімся |
| 2-я ас. |
здзіка́вішся |
здзіка́віцеся |
| 3-я ас. |
здзіка́віцца |
здзіка́вяцца |
| Прошлы час |
| м. |
здзіка́віўся |
здзіка́віліся |
| ж. |
здзіка́вілася |
| н. |
здзіка́вілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
здзіка́ўся |
здзіка́ўцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
здзіка́віўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
здзіка́віць
‘зрабіць каго-небудзь дзікім, адвучыць ад людзей’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
здзіка́ўлю |
здзіка́вім |
| 2-я ас. |
здзіка́віш |
здзіка́віце |
| 3-я ас. |
здзіка́віць |
здзіка́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
здзіка́віў |
здзіка́вілі |
| ж. |
здзіка́віла |
| н. |
здзіка́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
здзіка́ў |
здзіка́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
здзіка́віўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
здзіма́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
здзіма́нне |
| Р. |
здзіма́ння |
| Д. |
здзіма́нню |
| В. |
здзіма́нне |
| Т. |
здзіма́ннем |
| М. |
здзіма́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.