аднаклу́бнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аднаклу́бнік |
аднаклу́бнікі |
| Р. |
аднаклу́бніка |
аднаклу́бнікаў |
| Д. |
аднаклу́бніку |
аднаклу́бнікам |
| В. |
аднаклу́бніка |
аднаклу́бнікаў |
| Т. |
аднаклу́бнікам |
аднаклу́бнікамі |
| М. |
аднаклу́бніку |
аднаклу́бніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аднаклу́бніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аднаклу́бніца |
аднаклу́бніцы |
| Р. |
аднаклу́бніцы |
аднаклу́бніц |
| Д. |
аднаклу́бніцы |
аднаклу́бніцам |
| В. |
аднаклу́бніцу |
аднаклу́бніц |
| Т. |
аднаклу́бніцай аднаклу́бніцаю |
аднаклу́бніцамі |
| М. |
аднаклу́бніцы |
аднаклу́бніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аднако́лавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аднако́лавы |
аднако́лавая |
аднако́лавае |
аднако́лавыя |
| Р. |
аднако́лавага |
аднако́лавай аднако́лавае |
аднако́лавага |
аднако́лавых |
| Д. |
аднако́лаваму |
аднако́лавай |
аднако́лаваму |
аднако́лавым |
| В. |
аднако́лавы (неадуш.) аднако́лавага (адуш.) |
аднако́лавую |
аднако́лавае |
аднако́лавыя (неадуш.) аднако́лавых (адуш.) |
| Т. |
аднако́лавым |
аднако́лавай аднако́лаваю |
аднако́лавым |
аднако́лавымі |
| М. |
аднако́лавым |
аднако́лавай |
аднако́лавым |
аднако́лавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
аднако́лернасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аднако́лернасць |
| Р. |
аднако́лернасці |
| Д. |
аднако́лернасці |
| В. |
аднако́лернасць |
| Т. |
аднако́лернасцю |
| М. |
аднако́лернасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
аднако́лерны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аднако́лерны |
аднако́лерная |
аднако́лернае |
аднако́лерныя |
| Р. |
аднако́лернага |
аднако́лернай аднако́лернае |
аднако́лернага |
аднако́лерных |
| Д. |
аднако́лернаму |
аднако́лернай |
аднако́лернаму |
аднако́лерным |
| В. |
аднако́лерны (неадуш.) аднако́лернага (адуш.) |
аднако́лерную |
аднако́лернае |
аднако́лерныя (неадуш.) аднако́лерных (адуш.) |
| Т. |
аднако́лерным |
аднако́лернай аднако́лернаю |
аднако́лерным |
аднако́лернымі |
| М. |
аднако́лерным |
аднако́лернай |
аднако́лерным |
аднако́лерных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аднако́лка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аднако́лка |
аднако́лкі |
| Р. |
аднако́лкі |
аднако́лак |
| Д. |
аднако́лцы |
аднако́лкам |
| В. |
аднако́лку |
аднако́лкі |
| Т. |
аднако́лкай аднако́лкаю |
аднако́лкамі |
| М. |
аднако́лцы |
аднако́лках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
аднако́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аднако́нны |
аднако́нная |
аднако́ннае |
аднако́нныя |
| Р. |
аднако́ннага |
аднако́ннай аднако́ннае |
аднако́ннага |
аднако́нных |
| Д. |
аднако́ннаму |
аднако́ннай |
аднако́ннаму |
аднако́нным |
| В. |
аднако́нны (неадуш.) аднако́ннага (адуш.) |
аднако́нную |
аднако́ннае |
аднако́нныя (неадуш.) аднако́нных (адуш.) |
| Т. |
аднако́нным |
аднако́ннай аднако́ннаю |
аднако́нным |
аднако́ннымі |
| М. |
аднако́нным |
аднако́ннай |
аднако́нным |
аднако́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.