Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’
абвгдеёжзійклмнопрстуўфхцчшэя

Дарашэ́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дарашэ́вічы
Р. Дарашэ́віч
Дарашэ́вічаў
Д. Дарашэ́вічам
В. Дарашэ́вічы
Т. Дарашэ́вічамі
М. Дарашэ́вічах

дарва́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дарва́ны дарва́ная дарва́нае дарва́ныя
Р. дарва́нага дарва́най
дарва́нае		 дарва́нага дарва́ных
Д. дарва́наму дарва́най дарва́наму дарва́ным
В. дарва́ны (неадуш.)
дарва́нага (адуш.)		 дарва́ную дарва́нае дарва́ныя (неадуш.)
дарва́ных (адуш.)
Т. дарва́ным дарва́най
дарва́наю		 дарва́ным дарва́нымі
М. дарва́ным дарва́най дарва́ным дарва́ных

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012.

дарва́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дарва́ны дарва́ная дарва́нае дарва́ныя
Р. дарва́нага дарва́най
дарва́нае		 дарва́нага дарва́ных
Д. дарва́наму дарва́най дарва́наму дарва́ным
В. дарва́ны (неадуш.)
дарва́нага (адуш.)		 дарва́ную дарва́нае дарва́ныя (неадуш.)
дарва́ных (адуш.)
Т. дарва́ным дарва́най
дарва́наю		 дарва́ным дарва́нымі
М. дарва́ным дарва́най дарва́ным дарва́ных

Кароткая форма: дарва́на.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012.

дарва́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дарву́ся дарвё́мся
2-я ас. дарве́шся дарвяце́ся
3-я ас. дарве́цца дарву́цца
Прошлы час
м. дарва́ўся дарва́ліся
ж. дарва́лася
н. дарва́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час дарва́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

дарва́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дарву́ дарвё́м
2-я ас. дарве́ш дарвяце́
3-я ас. дарве́ дарву́ць
Прошлы час
м. дарва́ў дарва́лі
ж. дарва́ла
н. дарва́ла
Загадны лад
2-я ас. дарві́ дарві́це
Дзеепрыслоўе
прош. час дарва́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Да́рвінаў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. Да́рвінаў Да́рвінава Да́рвінава Да́рвінавы
Р. Да́рвінавага Да́рвінавай
Да́рвінавае		 Да́рвінавага Да́рвінавых
Д. Да́рвінаваму Да́рвінавай Да́рвінаваму Да́рвінавым
В. Да́рвінаў (неадуш.)
Да́рвінавага (адуш.)		 Да́рвінаву Да́рвінава Да́рвінавы (неадуш.)
Да́рвінавых (адуш.)
Т. Да́рвінавым Да́рвінавай
Да́рвінаваю		 Да́рвінавым Да́рвінавымі
М. Да́рвінавым Да́рвінавай Да́рвінавым Да́рвінавых

Крыніцы: piskunou2012.

да́рвінаўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. да́рвінаўскі да́рвінаўская да́рвінаўскае да́рвінаўскія
Р. да́рвінаўскага да́рвінаўскай
да́рвінаўскае		 да́рвінаўскага да́рвінаўскіх
Д. да́рвінаўскаму да́рвінаўскай да́рвінаўскаму да́рвінаўскім
В. да́рвінаўскі (неадуш.)
да́рвінаўскага (адуш.)		 да́рвінаўскую да́рвінаўскае да́рвінаўскія (неадуш.)
да́рвінаўскіх (адуш.)
Т. да́рвінаўскім да́рвінаўскай
да́рвінаўскаю		 да́рвінаўскім да́рвінаўскімі
М. да́рвінаўскім да́рвінаўскай да́рвінаўскім да́рвінаўскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

дарвіні́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дарвіні́зм
Р. дарвіні́зму
Д. дарвіні́зму
В. дарвіні́зм
Т. дарвіні́змам
М. дарвіні́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дарвіні́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дарвіні́ст дарвіні́сты
Р. дарвіні́ста дарвіні́стаў
Д. дарвіні́сту дарвіні́стам
В. дарвіні́ста дарвіні́стаў
Т. дарвіні́стам дарвіні́стамі
М. дарвіні́сце дарвіні́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дарвіні́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дарвіні́стка дарвіні́сткі
Р. дарвіні́сткі дарвіні́стак
Д. дарвіні́стцы дарвіні́сткам
В. дарвіні́стку дарвіні́стак
Т. дарвіні́сткай
дарвіні́сткаю		 дарвіні́сткамі
М. дарвіні́стцы дарвіні́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.