дзяржа́ўна-кааператы́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзяржа́ўна-кааператы́ўны |
дзяржа́ўна-кааператы́ўная |
дзяржа́ўна-кааператы́ўнае |
дзяржа́ўна-кааператы́ўныя |
| Р. |
дзяржа́ўна-кааператы́ўнага |
дзяржа́ўна-кааператы́ўнай дзяржа́ўна-кааператы́ўнае |
дзяржа́ўна-кааператы́ўнага |
дзяржа́ўна-кааператы́ўных |
| Д. |
дзяржа́ўна-кааператы́ўнаму |
дзяржа́ўна-кааператы́ўнай |
дзяржа́ўна-кааператы́ўнаму |
дзяржа́ўна-кааператы́ўным |
| В. |
дзяржа́ўна-кааператы́ўны (неадуш.) |
дзяржа́ўна-кааператы́ўную |
дзяржа́ўна-кааператы́ўнае |
дзяржа́ўна-кааператы́ўныя (неадуш.) дзяржа́ўна-кааператы́ўных (адуш.) |
| Т. |
дзяржа́ўна-кааператы́ўным |
дзяржа́ўна-кааператы́ўнай дзяржа́ўна-кааператы́ўнаю |
дзяржа́ўна-кааператы́ўным |
дзяржа́ўна-кааператы́ўнымі |
| М. |
дзяржа́ўна-кааператы́ўным |
дзяржа́ўна-кааператы́ўнай |
дзяржа́ўна-кааператы́ўным |
дзяржа́ўна-кааператы́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
дзяржа́ўна-манапалісты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзяржа́ўна-манапалісты́чны |
дзяржа́ўна-манапалісты́чная |
дзяржа́ўна-манапалісты́чнае |
дзяржа́ўна-манапалісты́чныя |
| Р. |
дзяржа́ўна-манапалісты́чнага |
дзяржа́ўна-манапалісты́чнай дзяржа́ўна-манапалісты́чнае |
дзяржа́ўна-манапалісты́чнага |
дзяржа́ўна-манапалісты́чных |
| Д. |
дзяржа́ўна-манапалісты́чнаму |
дзяржа́ўна-манапалісты́чнай |
дзяржа́ўна-манапалісты́чнаму |
дзяржа́ўна-манапалісты́чным |
| В. |
дзяржа́ўна-манапалісты́чны (неадуш.) дзяржа́ўна-манапалісты́чнага (адуш.) |
дзяржа́ўна-манапалісты́чную |
дзяржа́ўна-манапалісты́чнае |
дзяржа́ўна-манапалісты́чныя (неадуш.) дзяржа́ўна-манапалісты́чных (адуш.) |
| Т. |
дзяржа́ўна-манапалісты́чным |
дзяржа́ўна-манапалісты́чнай дзяржа́ўна-манапалісты́чнаю |
дзяржа́ўна-манапалісты́чным |
дзяржа́ўна-манапалісты́чнымі |
| М. |
дзяржа́ўна-манапалісты́чным |
дзяржа́ўна-манапалісты́чнай |
дзяржа́ўна-манапалісты́чным |
дзяржа́ўна-манапалісты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льны |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льная |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнае |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льныя |
| Р. |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнага |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнай дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнае |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнага |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льных |
| Д. |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнаму |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнай |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнаму |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льным |
| В. |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льны (неадуш.) дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнага (адуш.) |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льную |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнае |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льныя (неадуш.) дзяржа́ўна-тэрытарыя́льных (адуш.) |
| Т. |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льным |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнай дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнаю |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льным |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнымі |
| М. |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льным |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнай |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льным |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льных |
Крыніцы:
piskunou2012.
дзяржа́ўнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дзяржа́ўнік |
дзяржа́ўнікі |
| Р. |
дзяржа́ўніка |
дзяржа́ўнікаў |
| Д. |
дзяржа́ўніку |
дзяржа́ўнікам |
| В. |
дзяржа́ўніка |
дзяржа́ўнікаў |
| Т. |
дзяржа́ўнікам |
дзяржа́ўнікамі |
| М. |
дзяржа́ўніку |
дзяржа́ўніках |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.