адбартава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адбартава́ны |
адбартава́ная |
адбартава́нае |
адбартава́ныя |
| Р. |
адбартава́нага |
адбартава́най
адбартава́нае |
адбартава́нага |
адбартава́ных |
| Д. |
адбартава́наму |
адбартава́най |
адбартава́наму |
адбартава́ным |
| В. |
адбартава́ны (неадуш.)
адбартава́нага (адуш.) |
адбартава́ную |
адбартава́нае |
адбартава́ныя (неадуш.)
адбартава́ных (адуш.) |
| Т. |
адбартава́ным |
адбартава́най
адбартава́наю |
адбартава́ным |
адбартава́нымі |
| М. |
адбартава́ным |
адбартава́най |
адбартава́ным |
адбартава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
адбартава́ць
‘адхіліць, адсунуць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адбарту́ю |
адбарту́ем |
| 2-я ас. |
адбарту́еш |
адбарту́еце |
| 3-я ас. |
адбарту́е |
адбарту́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
адбартава́ў |
адбартава́лі |
| ж. |
адбартава́ла |
| н. |
адбартава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
адбарту́й |
адбарту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
адбартава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
адбарто́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
адбарто́ўваецца |
адбарто́ўваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
адбарто́ўваўся |
адбарто́ўваліся |
| ж. |
адбарто́ўвалася |
| н. |
адбарто́ўвалася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
адбарто́ўваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
адбарто́ўваць
‘адхіляць, адсоўваць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адбарто́ўваю |
адбарто́ўваем |
| 2-я ас. |
адбарто́ўваеш |
адбарто́ўваеце |
| 3-я ас. |
адбарто́ўвае |
адбарто́ўваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
адбарто́ўваў |
адбарто́ўвалі |
| ж. |
адбарто́ўвала |
| н. |
адбарто́ўвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
адбарто́ўвай |
адбарто́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
адбарто́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
адбарто́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адбарто́ўка |
адбарто́ўкі |
| Р. |
адбарто́ўкі |
адбарто́вак |
| Д. |
адбарто́ўцы |
адбарто́ўкам |
| В. |
адбарто́ўку |
адбарто́ўкі |
| Т. |
адбарто́ўкай
адбарто́ўкаю |
адбарто́ўкамі |
| М. |
адбарто́ўцы |
адбарто́ўках |
Крыніцы:
piskunou2012.
адбатава́ць
‘шмат з'есці чаго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адбату́ю |
адбату́ем |
| 2-я ас. |
адбату́еш |
адбату́еце |
| 3-я ас. |
адбату́е |
адбату́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
адбатава́ў |
адбатава́лі |
| ж. |
адбатава́ла |
| н. |
адбатава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
адбату́й |
адбату́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
адбатава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
адбато́жыць
‘учыніць кару, пакараць, адлупіць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адбато́жу |
адбато́жым |
| 2-я ас. |
адбато́жыш |
адбато́жыце |
| 3-я ас. |
адбато́жыць |
адбато́жаць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
адбато́жыў |
адбато́жылі |
| ж. |
адбато́жыла |
| н. |
адбато́жыла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
адбато́ж |
адбато́жце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
адбато́жыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
адбатэ́жыць
‘учыніць кару, пакараць, адлупіць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адбатэ́жу |
адбатэ́жым |
| 2-я ас. |
адбатэ́жыш |
адбатэ́жыце |
| 3-я ас. |
адбатэ́жыць |
адбатэ́жаць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
адбатэ́жыў |
адбатэ́жылі |
| ж. |
адбатэ́жыла |
| н. |
адбатэ́жыла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
адбатэ́ж |
адбатэ́жце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
адбатэ́жыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
адба́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адба́ўка |
адба́ўкі |
| Р. |
адба́ўкі |
адба́вак |
| Д. |
адба́ўцы |
адба́ўкам |
| В. |
адба́ўку |
адба́ўкі |
| Т. |
адба́ўкай
адба́ўкаю |
адба́ўкамі |
| М. |
адба́ўцы |
адба́ўках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адбаўле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адбаўле́нне |
| Р. |
адбаўле́ння |
| Д. |
адбаўле́нню |
| В. |
адбаўле́нне |
| Т. |
адбаўле́ннем |
| М. |
адбаўле́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996.