эклампсі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эклампсі́чны |
эклампсі́чная |
эклампсі́чнае |
эклампсі́чныя |
| Р. |
эклампсі́чнага |
эклампсі́чнай эклампсі́чнае |
эклампсі́чнага |
эклампсі́чных |
| Д. |
эклампсі́чнаму |
эклампсі́чнай |
эклампсі́чнаму |
эклампсі́чным |
| В. |
эклампсі́чны (неадуш.) эклампсі́чнага (адуш.) |
эклампсі́чную |
эклампсі́чнае |
эклампсі́чныя (неадуш.) эклампсі́чных (адуш.) |
| Т. |
эклампсі́чным |
эклампсі́чнай эклампсі́чнаю |
эклампсі́чным |
эклампсі́чнымі |
| М. |
эклампсі́чным |
эклампсі́чнай |
эклампсі́чным |
эклампсі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
эклампсі́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
эклампсі́я |
| Р. |
эклампсі́і |
| Д. |
эклампсі́і |
| В. |
эклампсі́ю |
| Т. |
эклампсі́яй эклампсі́яю |
| М. |
эклампсі́і |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
эклампты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эклампты́чны |
эклампты́чная |
эклампты́чнае |
эклампты́чныя |
| Р. |
эклампты́чнага |
эклампты́чнай эклампты́чнае |
эклампты́чнага |
эклампты́чных |
| Д. |
эклампты́чнаму |
эклампты́чнай |
эклампты́чнаму |
эклампты́чным |
| В. |
эклампты́чны (неадуш.) эклампты́чнага (адуш.) |
эклампты́чную |
эклампты́чнае |
эклампты́чныя (неадуш.) эклампты́чных (адуш.) |
| Т. |
эклампты́чным |
эклампты́чнай эклампты́чнаю |
эклампты́чным |
эклампты́чнымі |
| М. |
эклампты́чным |
эклампты́чнай |
эклампты́чным |
эклампты́чных |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
экле́ктар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
экле́ктар |
экле́ктары |
| Р. |
экле́ктара |
экле́ктараў |
| Д. |
экле́ктару |
экле́ктарам |
| В. |
экле́ктар |
экле́ктары |
| Т. |
экле́ктарам |
экле́ктарамі |
| М. |
экле́ктары |
экле́ктарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
эклекты́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
эклекты́зм |
| Р. |
эклекты́зму |
| Д. |
эклекты́зму |
| В. |
эклекты́зм |
| Т. |
эклекты́змам |
| М. |
эклекты́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
экле́ктык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
экле́ктык |
экле́ктыкі |
| Р. |
экле́ктыка |
экле́ктыкаў |
| Д. |
экле́ктыку |
экле́ктыкам |
| В. |
экле́ктыка |
экле́ктыкаў |
| Т. |
экле́ктыкам |
экле́ктыкамі |
| М. |
экле́ктыку |
экле́ктыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
экле́ктыка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
экле́ктыка |
| Р. |
экле́ктыкі |
| Д. |
экле́ктыцы |
| В. |
экле́ктыку |
| Т. |
экле́ктыкай экле́ктыкаю |
| М. |
экле́ктыцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
эклектыцы́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
эклектыцы́зм |
| Р. |
эклектыцы́зму |
| Д. |
эклектыцы́зму |
| В. |
эклектыцы́зм |
| Т. |
эклектыцы́змам |
| М. |
эклектыцы́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
эклекты́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| эклекты́чна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
эклекты́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
эклекты́чнасць |
| Р. |
эклекты́чнасці |
| Д. |
эклекты́чнасці |
| В. |
эклекты́чнасць |
| Т. |
эклекты́чнасцю |
| М. |
эклекты́чнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.