унутрыба́чанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
унутрыба́чанне |
| Р. |
унутрыба́чання |
| Д. |
унутрыба́чанню |
| В. |
унутрыба́чанне |
| Т. |
унутрыба́чаннем |
| М. |
унутрыба́чанні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
унутрыбрыга́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
унутрыбрыга́дны |
унутрыбрыга́дная |
унутрыбрыга́днае |
унутрыбрыга́дныя |
| Р. |
унутрыбрыга́днага |
унутрыбрыга́днай унутрыбрыга́днае |
унутрыбрыга́днага |
унутрыбрыга́дных |
| Д. |
унутрыбрыга́днаму |
унутрыбрыга́днай |
унутрыбрыга́днаму |
унутрыбрыга́дным |
| В. |
унутрыбрыга́дны (неадуш.) унутрыбрыга́днага (адуш.) |
унутрыбрыга́дную |
унутрыбрыга́днае |
унутрыбрыга́дныя (неадуш.) унутрыбрыга́дных (адуш.) |
| Т. |
унутрыбрыга́дным |
унутрыбрыга́днай унутрыбрыга́днаю |
унутрыбрыга́дным |
унутрыбрыга́днымі |
| М. |
унутрыбрыга́дным |
унутрыбрыга́днай |
унутрыбрыга́дным |
унутрыбрыга́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
унутрыве́дамасны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
унутрыве́дамасны |
унутрыве́дамасная |
унутрыве́дамаснае |
унутрыве́дамасныя |
| Р. |
унутрыве́дамаснага |
унутрыве́дамаснай унутрыве́дамаснае |
унутрыве́дамаснага |
унутрыве́дамасных |
| Д. |
унутрыве́дамаснаму |
унутрыве́дамаснай |
унутрыве́дамаснаму |
унутрыве́дамасным |
| В. |
унутрыве́дамасны (неадуш.) унутрыве́дамаснага (адуш.) |
унутрыве́дамасную |
унутрыве́дамаснае |
унутрыве́дамасныя (неадуш.) унутрыве́дамасных (адуш.) |
| Т. |
унутрыве́дамасным |
унутрыве́дамаснай унутрыве́дамаснаю |
унутрыве́дамасным |
унутрыве́дамаснымі |
| М. |
унутрыве́дамасным |
унутрыве́дамаснай |
унутрыве́дамасным |
унутрыве́дамасных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
унутрыве́нна
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| унутрыве́нна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.