Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя
абвгдеёжзійклмнпрстуўфхцчшюя

самаго́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. самаго́нны самаго́нная самаго́ннае самаго́нныя
Р. самаго́ннага самаго́ннай
самаго́ннае		 самаго́ннага самаго́нных
Д. самаго́ннаму самаго́ннай самаго́ннаму самаго́нным
В. самаго́нны (неадуш.)
самаго́ннага (адуш.)		 самаго́нную самаго́ннае самаго́нныя (неадуш.)
самаго́нных (адуш.)
Т. самаго́нным самаго́ннай
самаго́ннаю		 самаго́нным самаго́ннымі
М. самаго́нным самаго́ннай самаго́нным самаго́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

самаго́ншчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. самаго́ншчык самаго́ншчыкі
Р. самаго́ншчыка самаго́ншчыкаў
Д. самаго́ншчыку самаго́ншчыкам
В. самаго́ншчыка самаго́ншчыкаў
Т. самаго́ншчыкам самаго́ншчыкамі
М. самаго́ншчыку самаго́ншчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

самаго́ншчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. самаго́ншчыца самаго́ншчыцы
Р. самаго́ншчыцы самаго́ншчыц
Д. самаго́ншчыцы самаго́ншчыцам
В. самаго́ншчыцу самаго́ншчыц
Т. самаго́ншчыцай
самаго́ншчыцаю		 самаго́ншчыцамі
М. самаго́ншчыцы самаго́ншчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

самагра́й

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. самагра́й самагра́і
Р. самагра́я самагра́яў
Д. самагра́ю самагра́ям
В. самагра́й самагра́і
Т. самагра́ем самагра́ямі
М. самагра́і самагра́ях

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

самагу́б

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. самагу́б самагу́бы
Р. самагу́ба самагу́баў
Д. самагу́бу самагу́бам
В. самагу́ба самагу́баў
Т. самагу́бам самагу́бамі
М. самагу́бе самагу́бах

Крыніцы: piskunou2012.

самагу́бец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. самагу́бец самагу́бцы
Р. самагу́бца самагу́бцаў
Д. самагу́бцу самагу́бцам
В. самагу́бца самагу́бцаў
Т. самагу́бцам самагу́бцамі
М. самагу́бцу самагу́бцах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

самагу́бка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. самагу́бка самагу́бкі
Р. самагу́бкі самагу́бак
Д. самагу́бцы самагу́бкам
В. самагу́бку самагу́бак
Т. самагу́бкай
самагу́бкаю		 самагу́бкамі
М. самагу́бцы самагу́бках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

самагу́бна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
самагу́бна самагу́бней -

самагу́бнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. самагу́бнасць
Р. самагу́бнасці
Д. самагу́бнасці
В. самагу́бнасць
Т. самагу́бнасцю
М. самагу́бнасці

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

самагу́бнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. самагу́бнік самагу́бнікі
Р. самагу́бніка самагу́бнікаў
Д. самагу́бніку самагу́бнікам
В. самагу́бніка самагу́бнікаў
Т. самагу́бнікам самагу́бнікамі
М. самагу́бніку самагу́бніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.