дэкрыміналізава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
дэкрыміналізу́ецца |
дэкрыміналізу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
дэкрыміналізава́ўся |
дэкрыміналізава́ліся |
| ж. |
дэкрыміналізава́лася |
| н. |
дэкрыміналізава́лася |
Крыніцы:
sbm2012.
дэкрыміналізава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
дэкрыміналізу́ецца |
дэкрыміналізу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
дэкрыміналізава́ўся |
дэкрыміналізава́ліся |
| ж. |
дэкрыміналізава́лася |
| н. |
дэкрыміналізава́лася |
Крыніцы:
sbm2012.
дэкрыміналізава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дэкрыміналізу́ю |
дэкрыміналізу́ем |
| 2-я ас. |
дэкрыміналізу́еш |
дэкрыміналізу́еце |
| 3-я ас. |
дэкрыміналізу́е |
дэкрыміналізу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дэкрыміналізава́ў |
дэкрыміналізава́лі |
| ж. |
дэкрыміналізава́ла |
| н. |
дэкрыміналізава́ла |
Крыніцы:
sbm2012.
дэкрыміналізава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дэкрыміналізу́ю |
дэкрыміналізу́ем |
| 2-я ас. |
дэкрыміналізу́еш |
дэкрыміналізу́еце |
| 3-я ас. |
дэкрыміналізу́е |
дэкрыміналізу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дэкрыміналізава́ў |
дэкрыміналізава́лі |
| ж. |
дэкрыміналізава́ла |
| н. |
дэкрыміналізава́ла |
Крыніцы:
sbm2012.
дэкрыміналіза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дэкрыміналіза́цыя |
| Р. |
дэкрыміналіза́цыі |
| Д. |
дэкрыміналіза́цыі |
| В. |
дэкрыміналіза́цыю |
| Т. |
дэкрыміналіза́цыяй дэкрыміналіза́цыяю |
| М. |
дэкрыміналіза́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
дэкрэме́нт
‘аперацыя ў праграмаванні’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэкрэме́нт |
дэкрэме́нты |
| Р. |
дэкрэме́нту |
дэкрэме́нтаў |
| Д. |
дэкрэме́нту |
дэкрэме́нтам |
| В. |
дэкрэме́нт |
дэкрэме́нты |
| Т. |
дэкрэме́нтам |
дэкрэме́нтамі |
| М. |
дэкрэме́нце |
дэкрэме́нтах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэкрэпіта́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дэкрэпіта́цыя |
| Р. |
дэкрэпіта́цыі |
| Д. |
дэкрэпіта́цыі |
| В. |
дэкрэпіта́цыю |
| Т. |
дэкрэпіта́цыяй дэкрэпіта́цыяю |
| М. |
дэкрэпіта́цыі |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэкрэ́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэкрэ́т |
дэкрэ́ты |
| Р. |
дэкрэ́та |
дэкрэ́таў |
| Д. |
дэкрэ́ту |
дэкрэ́там |
| В. |
дэкрэ́т |
дэкрэ́ты |
| Т. |
дэкрэ́там |
дэкрэ́тамі |
| М. |
дэкрэ́це |
дэкрэ́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дэкрэтава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дэкрэтава́нне |
| Р. |
дэкрэтава́ння |
| Д. |
дэкрэтава́нню |
| В. |
дэкрэтава́нне |
| Т. |
дэкрэтава́ннем |
| М. |
дэкрэтава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дэкрэтава́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дэкрэтава́ны |
дэкрэтава́ная |
дэкрэтава́нае |
дэкрэтава́ныя |
| Р. |
дэкрэтава́нага |
дэкрэтава́най дэкрэтава́нае |
дэкрэтава́нага |
дэкрэтава́ных |
| Д. |
дэкрэтава́наму |
дэкрэтава́най |
дэкрэтава́наму |
дэкрэтава́ным |
| В. |
дэкрэтава́ны (неадуш.) дэкрэтава́нага (адуш.) |
дэкрэтава́ную |
дэкрэтава́нае |
дэкрэтава́ныя (неадуш.) дэкрэтава́ных (адуш.) |
| Т. |
дэкрэтава́ным |
дэкрэтава́най дэкрэтава́наю |
дэкрэтава́ным |
дэкрэтава́нымі |
| М. |
дэкрэтава́ным |
дэкрэтава́най |
дэкрэтава́ным |
дэкрэтава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.