дыксікра́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыксікра́т |
дыксікра́ты |
| Р. |
дыксікра́та |
дыксікра́таў |
| Д. |
дыксікра́ту |
дыксікра́там |
| В. |
дыксікра́та |
дыксікра́таў |
| Т. |
дыксікра́там |
дыксікра́тамі |
| М. |
дыксікра́це |
дыксікра́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
ды́ксіленд
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ды́ксіленд |
ды́ксіленды |
| Р. |
ды́ксіленда |
ды́ксілендаў |
| Д. |
ды́ксіленду |
ды́ксілендам |
| В. |
ды́ксіленд |
ды́ксіленды |
| Т. |
ды́ксілендам |
ды́ксілендамі |
| М. |
ды́ксілендзе |
ды́ксілендах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
дыктава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дыктава́нне |
| Р. |
дыктава́ння |
| Д. |
дыктава́нню |
| В. |
дыктава́нне |
| Т. |
дыктава́ннем |
| М. |
дыктава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дыктава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыктава́ны |
дыктава́ная |
дыктава́нае |
дыктава́ныя |
| Р. |
дыктава́нага |
дыктава́най дыктава́нае |
дыктава́нага |
дыктава́ных |
| Д. |
дыктава́наму |
дыктава́най |
дыктава́наму |
дыктава́ным |
| В. |
дыктава́ны (неадуш.) дыктава́нага (адуш.) |
дыктава́ную |
дыктава́нае |
дыктава́ныя (неадуш.) дыктава́ных (адуш.) |
| Т. |
дыктава́ным |
дыктава́най дыктава́наю |
дыктава́ным |
дыктава́нымі |
| М. |
дыктава́ным |
дыктава́най |
дыктава́ным |
дыктава́ных |
Кароткая форма: дыктава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
дыктава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
дыкту́ецца |
дыкту́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
дыктава́ўся |
дыктава́ліся |
| ж. |
дыктава́лася |
| н. |
дыктава́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дыктава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дыкту́ю |
дыкту́ем |
| 2-я ас. |
дыкту́еш |
дыкту́еце |
| 3-я ас. |
дыкту́е |
дыкту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дыктава́ў |
дыктава́лі |
| ж. |
дыктава́ла |
| н. |
дыктава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дыкту́й |
дыкту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дыкту́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыкта́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыкта́нт |
дыкта́нты |
| Р. |
дыкта́нта |
дыкта́нтаў |
| Д. |
дыкта́нту |
дыкта́нтам |
| В. |
дыкта́нт |
дыкта́нты |
| Т. |
дыкта́нтам |
дыкта́нтамі |
| М. |
дыкта́нце |
дыкта́нтах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.