Verbum

анлайнавы слоўнік

Кала́цічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

калаццё́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кала́ч

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

калачава́ты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	калачава́ты	калачава́тая	калачава́тае	калачава́тыя
Р.	калачава́тага	калачава́тай калачава́тае	калачава́тага	калачава́тых
Д.	калачава́таму	калачава́тай	калачава́таму	калачава́тым
В.	калачава́ты (неадуш.) калачава́тага (адуш.)	калачава́тую	калачава́тае	калачава́тыя (неадуш.) калачава́тых (адуш.)
Т.	калачава́тым	калачава́тай калачава́таю	калачава́тым	калачава́тымі
М.	калачава́тым	калачава́тай	калачава́тым	калачава́тых

Крыніцы: piskunou2012.

кала́чнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

кала́чніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

кала́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	кала́чны	кала́чная	кала́чнае	кала́чныя
Р.	кала́чнага	кала́чнай кала́чнае	кала́чнага	кала́чных
Д.	кала́чнаму	кала́чнай	кала́чнаму	кала́чным
В.	кала́чны (неадуш.) кала́чнага (адуш.)	кала́чную	кала́чнае	кала́чныя (неадуш.) кала́чных (адуш.)
Т.	кала́чным	кала́чнай кала́чнаю	кала́чным	кала́чнымі
М.	кала́чным	кала́чнай	кала́чным	кала́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Калачо́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Калачы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

кала́чык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.