Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

унармава́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

	адз.
Н.	унармава́насць
Р.	унармава́насці
Д.	унармава́насці
В.	унармава́насць
Т.	унармава́насцю
М.	унармава́насці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

унармава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	унармава́нне
Р.	унармава́ння
Д.	унармава́нню
В.	унармава́нне
Т.	унармава́ннем
М.	унармава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

унармава́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	унармава́ны	унармава́ная	унармава́нае	унармава́ныя
Р.	унармава́нага	унармава́най унармава́нае	унармава́нага	унармава́ных
Д.	унармава́наму	унармава́най	унармава́наму	унармава́ным
В.	унармава́ны (неадуш.) унармава́нага (адуш.)	унармава́ную	унармава́нае	унармава́ныя (неадуш.) унармава́ных (адуш.)
Т.	унармава́ным	унармава́най унармава́наю	унармава́ным	унармава́нымі
М.	унармава́ным	унармава́най	унармава́ным	унармава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

унармава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	унармава́ны унармірава́ны	унармава́ная унармірава́ная	унармава́нае унармірава́нае	унармава́ныя унармірава́ныя
Р.	унармава́нага унармірава́нага	унармава́най унармава́нае унармірава́най унармірава́нае	унармава́нага унармірава́нага	унармава́ных унармірава́ных
Д.	унармава́наму унармірава́наму	унармава́най унармірава́най	унармава́наму унармірава́наму	унармава́ным унармірава́ным
В.	унармірава́ны унармірава́нага унармава́ны (неадуш.) унармава́нага (адуш.)	унармава́ную унармірава́ную	унармава́нае унармірава́нае	унармірава́ныя унармірава́ных унармава́ныя (неадуш.) унармава́ных (адуш.)
Т.	унармава́ным унармірава́ным	унармава́най унармава́наю унармірава́най унармірава́наю	унармава́ным унармірава́ным	унармава́нымі унармірава́нымі
М.	унармава́ным унармірава́ным	унармава́най унармірава́най	унармава́ным унармірава́ным	унармава́ных унармірава́ных

Кароткая форма: унармава́на
унармірава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

унармава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	-	-
2-я ас.	-	-
3-я ас.	унарму́ецца	унарму́юцца
Прошлы час
м.	унармава́ўся	унармава́ліся
ж.	унармава́лася
н.	унармава́лася

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

унармава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	унарму́ю	унарму́ем
2-я ас.	унарму́еш	унарму́еце
3-я ас.	унарму́е	унарму́юць
Прошлы час
м.	унармава́ў	унармава́лі
ж.	унармава́ла
н.	унармава́ла
Загадны лад
2-я ас.	унарму́й	унарму́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час	унармава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

унармірава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	унарміру́ю	унарміру́ем
2-я ас.	унарміру́еш	унарміру́еце
3-я ас.	унарміру́е	унарміру́юць
Прошлы час
м.	унармірава́ў	унармірава́лі
ж.	унармірава́ла
н.	унармірава́ла
Загадны лад
2-я ас.	унарміру́й	унарміру́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час	унармірава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007.

унарміро́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	унарміро́ўваю	унарміро́ўваем
2-я ас.	унарміро́ўваеш	унарміро́ўваеце
3-я ас.	унарміро́ўвае	унарміро́ўваюць
Прошлы час
м.	унарміро́ўваў	унарміро́ўвалі
ж.	унарміро́ўвала
н.	унарміро́ўвала
Загадны лад
2-я ас.	унарміро́ўвай	унарміро́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	унарміро́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007.

унармо́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	унармо́ўванне
Р.	унармо́ўвання
Д.	унармо́ўванню
В.	унармо́ўванне
Т.	унармо́ўваннем
М.	унармо́ўванні

Крыніцы: piskunou2012.

унармо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	унармо́ўваю	унармо́ўваем
2-я ас.	унармо́ўваеш	унармо́ўваеце
3-я ас.	унармо́ўвае	унармо́ўваюць
Прошлы час
м.	унармо́ўваў	унармо́ўвалі
ж.	унармо́ўвала
н.	унармо́ўвала
Загадны лад
2-я ас.	унармо́ўвай	унармо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	унармо́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)