заняво́льваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заняво́льваю |
заняво́льваем |
| 2-я ас. |
заняво́льваеш |
заняво́льваеце |
| 3-я ас. |
заняво́львае |
заняво́льваюць |
| Прошлы час |
| м. |
заняво́льваў |
заняво́львалі |
| ж. |
заняво́львала |
| н. |
заняво́львала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заняво́львай |
заняво́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заняво́льваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
заняво́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заняво́льнік |
заняво́льнікі |
| Р. |
заняво́льніка |
заняво́льнікаў |
| Д. |
заняво́льніку |
заняво́льнікам |
| В. |
заняво́льніка |
заняво́льнікаў |
| Т. |
заняво́льнікам |
заняво́льнікамі |
| М. |
заняво́льніку |
заняво́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
заняво́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заняво́льніца |
заняво́льніцы |
| Р. |
заняво́льніцы |
заняво́льніц |
| Д. |
заняво́льніцы |
заняво́льніцам |
| В. |
заняво́льніцу |
заняво́льніц |
| Т. |
заняво́льніцай заняво́льніцаю |
заняво́льніцамі |
| М. |
заняво́льніцы |
заняво́льніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
заняво́ля
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
заняво́ля |
| Р. |
заняво́лі |
| Д. |
заняво́лі |
| В. |
заняво́лю |
| Т. |
заняво́ляй заняво́ляю |
| М. |
заняво́лі |
Крыніцы:
piskunou2012.
заняго́дзіцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
заняго́дзіцца |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
заняго́дзілася |
Крыніцы:
piskunou2012.
занядба́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
занядба́ласць |
| Р. |
занядба́ласці |
| Д. |
занядба́ласці |
| В. |
занядба́ласць |
| Т. |
занядба́ласцю |
| М. |
занядба́ласці |
Крыніцы:
piskunou2012.
занядба́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
занядба́лены |
занядба́леная |
занядба́ленае |
занядба́леныя |
| Р. |
занядба́ленага |
занядба́ленай занядба́ленае |
занядба́ленага |
занядба́леных |
| Д. |
занядба́ленаму |
занядба́ленай |
занядба́ленаму |
занядба́леным |
| В. |
занядба́лены (неадуш.) занядба́ленага (адуш.) |
занядба́леную |
занядба́ленае |
занядба́леныя (неадуш.) занядба́леных (адуш.) |
| Т. |
занядба́леным |
занядба́ленай занядба́ленаю |
занядба́леным |
занядба́ленымі |
| М. |
занядба́леным |
занядба́ленай |
занядба́леным |
занядба́леных |
Крыніцы:
piskunou2012.
занядба́ліць
‘запусціць, закінуць, пакінуць без догляду што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
занядба́лю |
занядба́лім |
| 2-я ас. |
занядба́ліш |
занядба́ліце |
| 3-я ас. |
занядба́ліць |
занядба́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
занядба́ліў |
занядба́лілі |
| ж. |
занядба́ліла |
| н. |
занядба́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
занядба́ль |
занядба́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
занядба́ліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.