заро́хкаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заро́хкаю |
заро́хкаем |
| 2-я ас. |
заро́хкаеш |
заро́хкаеце |
| 3-я ас. |
заро́хкае |
заро́хкаюць |
| Прошлы час |
| м. |
заро́хкаў |
заро́хкалі |
| ж. |
заро́хкала |
| н. |
заро́хкала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заро́хкай |
заро́хкайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заро́хкаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
заро́шаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заро́шаны |
заро́шаная |
заро́шанае |
заро́шаныя |
| Р. |
заро́шанага |
заро́шанай заро́шанае |
заро́шанага |
заро́шаных |
| Д. |
заро́шанаму |
заро́шанай |
заро́шанаму |
заро́шаным |
| В. |
заро́шаны (неадуш.) заро́шанага (адуш.) |
заро́шаную |
заро́шанае |
заро́шаныя (неадуш.) заро́шаных (адуш.) |
| Т. |
заро́шаным |
заро́шанай заро́шанаю |
заро́шаным |
заро́шанымі |
| М. |
заро́шаным |
заро́шанай |
заро́шаным |
заро́шаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
заро́шчванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
заро́шчванне |
| Р. |
заро́шчвання |
| Д. |
заро́шчванню |
| В. |
заро́шчванне |
| Т. |
заро́шчваннем |
| М. |
заро́шчванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
заро́шчваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заро́шчваю |
заро́шчваем |
| 2-я ас. |
заро́шчваеш |
заро́шчваеце |
| 3-я ас. |
заро́шчвае |
заро́шчваюць |
| Прошлы час |
| м. |
заро́шчваў |
заро́шчвалі |
| ж. |
заро́шчвала |
| н. |
заро́шчвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заро́шчвай |
заро́шчвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заро́шчваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зарпла́та
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зарпла́та |
| Р. |
зарпла́ты |
| Д. |
зарпла́це |
| В. |
зарпла́ту |
| Т. |
зарпла́тай зарпла́таю |
| М. |
зарпла́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зару́б
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зару́б |
зару́бы |
| Р. |
зару́ба |
зару́баў |
| Д. |
зару́бу |
зару́бам |
| В. |
зару́б |
зару́бы |
| Т. |
зару́бам |
зару́бамі |
| М. |
зару́бе |
зару́бах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Зару́банае
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| н. |
| Н. |
Зару́банае |
| Р. |
Зару́банага |
| Д. |
Зару́банаму |
| В. |
Зару́банае |
| Т. |
Зару́баным |
| М. |
Зару́баным |