ту́тавыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
| ту́тавыя | |
| ту́тавых | |
| ту́тавым | |
| ту́тавыя | |
| ту́тавымі | |
| ту́тавых |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэнніту́така
прыслоўе
| ту́така | - | - |
Крыніцы:
Тутанхамо́н
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Тутанхамо́н | |
| Тутанхамо́на | |
| Тутанхамо́ну | |
| Тутанхамо́на | |
| Тутанхамо́нам | |
| Тутанхамо́не |
Крыніцы:
ту́танька
прыслоўе
| ту́танька | - | - |
Крыніцы:
ту́танькі
прыслоўе
| ту́танькі | - | - |
Крыніцы:
ту́тар
‘прыстасаванне на каленны сустаў’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ту́тар | ту́тары | |
| ту́тара | ту́тараў | |
| ту́тару | ту́тарам | |
| ту́тар | ту́тары | |
| ту́тарам | ту́тарамі | |
| ту́тары | ту́тарах |
Крыніцы:
ту́таўнік
‘драўніна’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ту́таўнік | |
| ту́таўніку | |
| ту́таўніку | |
| ту́таўнік | |
| ту́таўнікам | |
| ту́таўніку |
Крыніцы:
ту́таўнік
‘дрэва’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ту́таўнік | ту́таўнікі | |
| ту́таўніка | ту́таўнікаў | |
| ту́таўніку | ту́таўнікам | |
| ту́таўнік | ту́таўнікі | |
| ту́таўнікам | ту́таўнікамі | |
| ту́таўніку | ту́таўніках |
Крыніцы:
ту́тацька
прыслоўе
| ту́тацька | - | - |
Крыніцы:
ту́тачка
прыслоўе
| ту́тачка | - | - |
Крыніцы: