Мурава́нка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Мурава́нка | |
| Мурава́нкі | |
| Мурава́нцы | |
| Мурава́нку | |
| Мурава́нкай Мурава́нкаю |
|
| Мурава́нцы |
Мурава́нка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Мурава́нка | |
| Мурава́нкі | |
| Мурава́нцы | |
| Мурава́нку | |
| Мурава́нкай Мурава́нкаю |
|
| Мурава́нцы |
мурава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| мурава́нне | |
| мурава́ння | |
| мурава́нню | |
| мурава́нне | |
| мурава́ннем | |
| мурава́нні |
Крыніцы:
мурава́ны
прыметнік, адносны
| мурава́ны | мурава́ная | мурава́нае | мурава́ныя | |
| мурава́нага | мурава́най мурава́нае |
мурава́нага | мурава́ных | |
| мурава́наму | мурава́най | мурава́наму | мурава́ным | |
| мурава́ны ( мурава́нага ( |
мурава́ную | мурава́нае | мурава́ныя ( мурава́ных ( |
|
| мурава́ным | мурава́най мурава́наю |
мурава́ным | мурава́нымі | |
| мурава́ным | мурава́най | мурава́ным | мурава́ных | |
Крыніцы:
мурава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
| мурава́ны | мурава́ная | мурава́нае | мурава́ныя | |
| мурава́нага | мурава́най мурава́нае |
мурава́нага | мурава́ных | |
| мурава́наму | мурава́най | мурава́наму | мурава́ным | |
| мурава́ны ( мурава́нага ( |
мурава́ную | мурава́нае | мурава́ныя ( мурава́ных ( |
|
| мурава́ным | мурава́най мурава́наю |
мурава́ным | мурава́нымі | |
| мурава́ным | мурава́най | мурава́ным | мурава́ных | |
Крыніцы:
мурава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| - | - | |
| - | - | |
| муру́ецца | муру́юцца | |
| Прошлы час | ||
| мурава́ўся | мурава́ліся | |
| мурава́лася | ||
| мурава́лася | ||
Крыніцы:
мурава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| муру́ю | муру́ем | |
| муру́еш | муру́еце | |
| муру́е | муру́юць | |
| Прошлы час | ||
| мурава́ў | мурава́лі | |
| мурава́ла | ||
| мурава́ла | ||
| Загадны лад | ||
| муру́й | муру́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| муру́ючы | ||
Крыніцы:
Мураве́й
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Мураве́й | |
| Мураўя́ | |
| Мураўю́ | |
| Мураве́й | |
| Мураўё́м | |
| Мураўі́ |
мураве́йнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| мураве́йнік | мураве́йнікі | |
| мураве́йніка | мураве́йнікаў | |
| мураве́йніку | мураве́йнікам | |
| мураве́йнік | мураве́йнікі | |
| мураве́йнікам | мураве́йнікамі | |
| мураве́йніку | мураве́йніках |
Крыніцы:
Мураве́йніца
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Мураве́йніца | |
| Мураве́йніцы | |
| Мураве́йніцы | |
| Мураве́йніцу | |
| Мураве́йніцай Мураве́йніцаю |
|
| Мураве́йніцы |
Мураве́ц
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Мураве́ц | |
| Мураўца́ | |
| Мураўцу́ | |
| Мураве́ц | |
| Мураўцо́м | |
| Мураўцы́ |