прычма́раны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прычма́раны |
прычма́раная |
прычма́ранае |
прычма́раныя |
| Р. |
прычма́ранага |
прычма́ранай прычма́ранае |
прычма́ранага |
прычма́раных |
| Д. |
прычма́ранаму |
прычма́ранай |
прычма́ранаму |
прычма́раным |
| В. |
прычма́раны (неадуш.) прычма́ранага (адуш.) |
прычма́раную |
прычма́ранае |
прычма́раныя (неадуш.) прычма́раных (адуш.) |
| Т. |
прычма́раным |
прычма́ранай прычма́ранаю |
прычма́раным |
прычма́ранымі |
| М. |
прычма́раным |
прычма́ранай |
прычма́раным |
прычма́раных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прычма́рыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прычма́ру |
прычма́рым |
| 2-я ас. |
прычма́рыш |
прычма́рыце |
| 3-я ас. |
прычма́рыць |
прычма́раць |
| Прошлы час |
| м. |
прычма́рыў |
прычма́рылі |
| ж. |
прычма́рыла |
| н. |
прычма́рыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прычма́р |
прычма́рце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прычма́рыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прычмо́кванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прычмо́кванне |
прычмо́кванні |
| Р. |
прычмо́квання |
прычмо́кванняў |
| Д. |
прычмо́кванню |
прычмо́кванням |
| В. |
прычмо́кванне |
прычмо́кванні |
| Т. |
прычмо́кваннем |
прычмо́кваннямі |
| М. |
прычмо́кванні |
прычмо́кваннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
прычмо́кваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прычмо́кваю |
прычмо́кваем |
| 2-я ас. |
прычмо́кваеш |
прычмо́кваеце |
| 3-я ас. |
прычмо́квае |
прычмо́кваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прычмо́кваў |
прычмо́квалі |
| ж. |
прычмо́квала |
| н. |
прычмо́квала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прычмо́квай |
прычмо́квайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прычмо́кваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прычмо́кнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прычмо́кну |
прычмо́кнем |
| 2-я ас. |
прычмо́кнеш |
прычмо́кнеце |
| 3-я ас. |
прычмо́кне |
прычмо́кнуць |
| Прошлы час |
| м. |
прычмо́кнуў |
прычмо́кнулі |
| ж. |
прычмо́кнула |
| н. |
прычмо́кнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прычмо́кні |
прычмо́кніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прычмо́кнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прычо́лак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прычо́лак |
прычо́лкі |
| Р. |
прычо́лка |
прычо́лкаў |
| Д. |
прычо́лку |
прычо́лкам |
| В. |
прычо́лак |
прычо́лкі |
| Т. |
прычо́лкам |
прычо́лкамі |
| М. |
прычо́лку |
прычо́лках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прычо́ска
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прычо́ска |
прычо́скі |
| Р. |
прычо́скі |
прычо́сак |
| Д. |
прычо́сцы |
прычо́скам |
| В. |
прычо́ску |
прычо́скі |
| Т. |
прычо́скай прычо́скаю |
прычо́скамі |
| М. |
прычо́сцы |
прычо́сках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прычо́ўгаць
‘прычыкільгаць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прычо́ўгаю |
прычо́ўгаем |
| 2-я ас. |
прычо́ўгаеш |
прычо́ўгаеце |
| 3-я ас. |
прычо́ўгае |
прычо́ўгаюць |
| Прошлы час |
| м. |
прычо́ўгаў |
прычо́ўгалі |
| ж. |
прычо́ўгала |
| н. |
прычо́ўгала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прычо́ўгай |
прычо́ўгайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прычо́ўгаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пры́чт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пры́чт |
| Р. |
пры́чту |
| Д. |
пры́чту |
| В. |
пры́чт |
| Т. |
пры́чтам |
| М. |
пры́чце |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.