Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

прычаса́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прычаса́ны прычаса́ная прычаса́нае прычаса́ныя
Р. прычаса́нага прычаса́най
прычаса́нае		 прычаса́нага прычаса́ных
Д. прычаса́наму прычаса́най прычаса́наму прычаса́ным
В. прычаса́ны (неадуш.)
прычаса́нага (адуш.)		 прычаса́ную прычаса́нае прычаса́ныя (неадуш.)
прычаса́ных (адуш.)
Т. прычаса́ным прычаса́най
прычаса́наю		 прычаса́ным прычаса́нымі
М. прычаса́ным прычаса́най прычаса́ным прычаса́ных

Крыніцы: piskunou2012.

прычаса́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прычаса́ны прычаса́ная прычаса́нае прычаса́ныя
Р. прычаса́нага прычаса́най
прычаса́нае		 прычаса́нага прычаса́ных
Д. прычаса́наму прычаса́най прычаса́наму прычаса́ным
В. прычаса́ны (неадуш.)
прычаса́нага (адуш.)		 прычаса́ную прычаса́нае прычаса́ныя (неадуш.)
прычаса́ных (адуш.)
Т. прычаса́ным прычаса́най
прычаса́наю		 прычаса́ным прычаса́нымі
М. прычаса́ным прычаса́най прычаса́ным прычаса́ных

Крыніцы: piskunou2012.

прычаса́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прычаса́ны прычаса́ная прычаса́нае прычаса́ныя
Р. прычаса́нага прычаса́най
прычаса́нае		 прычаса́нага прычаса́ных
Д. прычаса́наму прычаса́най прычаса́наму прычаса́ным
В. прычаса́ны (неадуш.)
прычаса́нага (адуш.)		 прычаса́ную прычаса́нае прычаса́ныя (неадуш.)
прычаса́ных (адуш.)
Т. прычаса́ным прычаса́най
прычаса́наю		 прычаса́ным прычаса́нымі
М. прычаса́ным прычаса́най прычаса́ным прычаса́ных

Кароткая форма: прычаса́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прычаса́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прычашу́ся прычэ́шамся
2-я ас. прычэ́шашся прычэ́шацеся
3-я ас. прычэ́шацца прычэ́шуцца
Прошлы час
м. прычаса́ўся прычаса́ліся
ж. прычаса́лася
н. прычаса́лася
Загадны лад
2-я ас. прычашы́ся прычашы́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час прычаса́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прычаса́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прычашу́ прычэ́шам
2-я ас. прычэ́шаш прычэ́шаце
3-я ас. прычэ́ша прычэ́шуць
Прошлы час
м. прычаса́ў прычаса́лі
ж. прычаса́ла
н. прычаса́ла
Загадны лад
2-я ас. прычашы́ прычашы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прычаса́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

прыча́снік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прыча́снік прыча́снікі
Р. прыча́сніка прыча́снікаў
Д. прыча́сніку прыча́снікам
В. прыча́сніка прыча́снікаў
Т. прыча́снікам прыча́снікамі
М. прыча́сніку прыча́сніках

Крыніцы: piskunou2012.

прыча́снік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прыча́снік прыча́снікі
Р. прыча́сніка прыча́снікаў
Д. прыча́сніку прыча́снікам
В. прыча́снік прыча́снікі
Т. прыча́снікам прыча́снікамі
М. прыча́сніку прыча́сніках

Крыніцы: piskunou2012.

прыча́сніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прыча́сніца прыча́сніцы
Р. прыча́сніцы прыча́сніц
Д. прыча́сніцы прыча́сніцам
В. прыча́сніцу прыча́сніц
Т. прыча́сніцай
прыча́сніцаю		 прыча́сніцамі
М. прыча́сніцы прыча́сніцах

Крыніцы: piskunou2012.

прычасно́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прычасно́чны прычасно́чная прычасно́чнае прычасно́чныя
Р. прычасно́чнага прычасно́чнай
прычасно́чнае		 прычасно́чнага прычасно́чных
Д. прычасно́чнаму прычасно́чнай прычасно́чнаму прычасно́чным
В. прычасно́чны (неадуш.)
прычасно́чнага (адуш.)		 прычасно́чную прычасно́чнае прычасно́чныя (неадуш.)
прычасно́чных (адуш.)
Т. прычасно́чным прычасно́чнай
прычасно́чнаю		 прычасно́чным прычасно́чнымі
М. прычасно́чным прычасно́чнай прычасно́чным прычасно́чных

Крыніцы: piskunou2012.

прыча́сце

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыча́сце
Р. прыча́сця
Д. прыча́сцю
В. прыча́сце
Т. прыча́сцем
М. прыча́сці

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.