прычарне́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прычарне́ю |
прычарне́ем |
| 2-я ас. |
прычарне́еш |
прычарне́еце |
| 3-я ас. |
прычарне́е |
прычарне́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прычарне́ў |
прычарне́лі |
| ж. |
прычарне́ла |
| н. |
прычарне́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прычарне́й |
прычарне́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прычарне́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прычаро́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прычаро́ўванне |
| Р. |
прычаро́ўвання |
| Д. |
прычаро́ўванню |
| В. |
прычаро́ўванне |
| Т. |
прычаро́ўваннем |
| М. |
прычаро́ўванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прычаро́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прычаро́ўваецца |
прычаро́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прычаро́ўваўся |
прычаро́ўваліся |
| ж. |
прычаро́ўвалася |
| н. |
прычаро́ўвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прычаро́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прычаро́ўваю |
прычаро́ўваем |
| 2-я ас. |
прычаро́ўваеш |
прычаро́ўваеце |
| 3-я ас. |
прычаро́ўвае |
прычаро́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прычаро́ўваў |
прычаро́ўвалі |
| ж. |
прычаро́ўвала |
| н. |
прычаро́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прычаро́ўвай |
прычаро́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прычаро́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прычарсцве́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прычарсцве́е |
прычарсцве́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прычарсцве́ў |
прычарсцве́лі |
| ж. |
прычарсцве́ла |
| н. |
прычарсцве́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прычарсцве́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прычарці́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прычарчу́ |
прычэ́рцім |
| 2-я ас. |
прычэ́рціш |
прычэ́рціце |
| 3-я ас. |
прычэ́рціць |
прычэ́рцяць |
| Прошлы час |
| м. |
прычарці́ў |
прычарці́лі |
| ж. |
прычарці́ла |
| н. |
прычарці́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прычарці́ |
прычарці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прычарці́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прычасава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прычасу́ю |
прычасу́ем |
| 2-я ас. |
прычасу́еш |
прычасу́еце |
| 3-я ас. |
прычасу́е |
прычасу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прычасава́ў |
прычасава́лі |
| ж. |
прычасава́ла |
| н. |
прычасава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прычасу́й |
прычасу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прычасава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.