ку́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ку́рны |
ку́рная |
ку́рнае |
ку́рныя |
| Р. |
ку́рнага |
ку́рнай ку́рнае |
ку́рнага |
ку́рных |
| Д. |
ку́рнаму |
ку́рнай |
ку́рнаму |
ку́рным |
| В. |
ку́рны (неадуш.) ку́рнага (адуш.) |
ку́рную |
ку́рнае |
ку́рныя (неадуш.) ку́рных (адуш.) |
| Т. |
ку́рным |
ку́рнай ку́рнаю |
ку́рным |
ку́рнымі |
| М. |
ку́рным |
ку́рнай |
ку́рным |
ку́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
курны́канне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
курны́канне |
| Р. |
курны́кання |
| Д. |
курны́канню |
| В. |
курны́канне |
| Т. |
курны́каннем |
| М. |
курны́канні |
Крыніцы:
piskunou2012.
курны́каць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
курны́каю |
курны́каем |
| 2-я ас. |
курны́каеш |
курны́каеце |
| 3-я ас. |
курны́кае |
курны́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
курны́каў |
курны́калі |
| ж. |
курны́кала |
| н. |
курны́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
курны́кай |
курны́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
курны́каючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
курны́кнуць
‘мурлыкнуць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
курны́кну |
курны́кнем |
| 2-я ас. |
курны́кнеш |
курны́кнеце |
| 3-я ас. |
курны́кне |
курны́кнуць |
| Прошлы час |
| м. |
курны́кнуў |
курны́кнулі |
| ж. |
курны́кнула |
| н. |
курны́кнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
курны́кні |
курны́кніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
курны́кнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
курня́вачка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
курня́вачка |
курня́вачкі |
| Р. |
курня́вачкі |
курня́вачак |
| Д. |
курня́вачцы |
курня́вачкам |
| В. |
курня́вачку |
курня́вачак |
| Т. |
курня́вачкай курня́вачкаю |
курня́вачкамі |
| М. |
курня́вачцы |
курня́вачках |
Крыніцы:
piskunou2012.
курня́ўка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
курня́ўка |
курня́ўкі |
| Р. |
курня́ўкі |
курня́вак |
| Д. |
курня́ўцы |
курня́ўкам |
| В. |
курня́ўку |
курня́вак |
| Т. |
курня́ўкай курня́ўкаю |
курня́ўкамі |
| М. |
курня́ўцы |
курня́ўках |
Крыніцы:
piskunou2012.
курня́ўканне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
курня́ўканне |
| Р. |
курня́ўкання |
| Д. |
курня́ўканню |
| В. |
курня́ўканне |
| Т. |
курня́ўканнем |
| М. |
курня́ўканні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
курня́ўкаць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
курня́ўкае |
курня́ўкаюць |
| Прошлы час |
| м. |
курня́ўкаў |
курня́ўкалі |
| ж. |
курня́ўкала |
| н. |
курня́ўкала |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
курня́ўкнуць
‘мурлыкнуць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
курня́ўкну |
курня́ўкнем |
| 2-я ас. |
курня́ўкнеш |
курня́ўкнеце |
| 3-я ас. |
курня́ўкне |
курня́ўкнуць |
| Прошлы час |
| м. |
курня́ўкнуў |
курня́ўкнулі |
| ж. |
курня́ўкнула |
| н. |
курня́ўкнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
курня́ўкні |
курня́ўкніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
курня́ўкнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.