Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

праартыкулява́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. праартыкулю́ю праартыкулю́ем
2-я ас. праартыкулю́еш праартыкулю́еце
3-я ас. праартыкулю́е праартыкулю́юць
Прошлы час
м. праартыкулява́ў праартыкулява́лі
ж. праартыкулява́ла
н. праартыкулява́ла
Загадны лад
2-я ас. праартыкулю́й праартыкулю́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час праартыкулява́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

праарфава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праарфава́ны праарфава́ная праарфава́нае праарфава́ныя
Р. праарфава́нага праарфава́най
праарфава́нае
праарфава́нага праарфава́ных
Д. праарфава́наму праарфава́най праарфава́наму праарфава́ным
В. праарфава́ны (неадуш.)
праарфава́нага (адуш.)
праарфава́ную праарфава́нае праарфава́ныя (неадуш.)
праарфава́ных (адуш.)
Т. праарфава́ным праарфава́най
праарфава́наю
праарфава́ным праарфава́нымі
М. праарфава́ным праарфава́най праарфава́ным праарфава́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

праарфава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праарфава́ны праарфава́ная праарфава́нае праарфава́ныя
Р. праарфава́нага праарфава́най
праарфава́нае
праарфава́нага праарфава́ных
Д. праарфава́наму праарфава́най праарфава́наму праарфава́ным
В. праарфава́ны (неадуш.)
праарфава́нага (адуш.)
праарфава́ную праарфава́нае праарфава́ныя (неадуш.)
праарфава́ных (адуш.)
Т. праарфава́ным праарфава́най
праарфава́наю
праарфава́ным праарфава́нымі
М. праарфава́ным праарфава́най праарфава́ным праарфава́ных

Кароткая форма: праарфава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

праарфава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. праарфу́ецца праарфу́юцца
Прошлы час
м. праарфава́ўся праарфава́ліся
ж. праарфава́лася
н. праарфава́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

праарфава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. праарфу́ю праарфу́ем
2-я ас. праарфу́еш праарфу́еце
3-я ас. праарфу́е праарфу́юць
Прошлы час
м. праарфава́ў праарфава́лі
ж. праарфава́ла
н. праарфава́ла
Загадны лад
2-я ас. праарфу́й праарфу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час праарфава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

праарфо́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. праарфо́ўванне
Р. праарфо́ўвання
Д. праарфо́ўванню
В. праарфо́ўванне
Т. праарфо́ўваннем
М. праарфо́ўванні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

праарфо́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. праарфо́ўваецца праарфо́ўваюцца
Прошлы час
м. праарфо́ўваўся праарфо́ўваліся
ж. праарфо́ўвалася
н. праарфо́ўвалася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

праарфо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. праарфо́ўваю праарфо́ўваем
2-я ас. праарфо́ўваеш праарфо́ўваеце
3-я ас. праарфо́ўвае праарфо́ўваюць
Прошлы час
м. праарфо́ўваў праарфо́ўвалі
ж. праарфо́ўвала
н. праарфо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. праарфо́ўвай праарфо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час праарфо́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

праасвяшчэ́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праасвяшчэ́нны праасвяшчэ́нная праасвяшчэ́ннае праасвяшчэ́нныя
Р. праасвяшчэ́ннага праасвяшчэ́ннай
праасвяшчэ́ннае
праасвяшчэ́ннага праасвяшчэ́нных
Д. праасвяшчэ́ннаму праасвяшчэ́ннай праасвяшчэ́ннаму праасвяшчэ́нным
В. праасвяшчэ́нны (неадуш.)
праасвяшчэ́ннага (адуш.)
праасвяшчэ́нную праасвяшчэ́ннае праасвяшчэ́нныя (неадуш.)
праасвяшчэ́нных (адуш.)
Т. праасвяшчэ́нным праасвяшчэ́ннай
праасвяшчэ́ннаю
праасвяшчэ́нным праасвяшчэ́ннымі
М. праасвяшчэ́нным праасвяшчэ́ннай праасвяшчэ́нным праасвяшчэ́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

праасвяшчэ́нства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. праасвяшчэ́нства
Р. праасвяшчэ́нства
Д. праасвяшчэ́нству
В. праасвяшчэ́нства
Т. праасвяшчэ́нствам
М. праасвяшчэ́нстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.