Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

міцэ́ла

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. міцэ́ла міцэ́лы
Р. міцэ́лы міцэ́л
Д. міцэ́ле міцэ́лам
В. міцэ́лу міцэ́лы
Т. міцэ́лай
міцэ́лаю
міцэ́ламі
М. міцэ́ле міцэ́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

міцэлаўтварэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. міцэлаўтварэ́нне
Р. міцэлаўтварэ́ння
Д. міцэлаўтварэ́нню
В. міцэлаўтварэ́нне
Т. міцэлаўтварэ́ннем
М. міцэлаўтварэ́нні

Крыніцы: piskunou2012.

міцэ́лій

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. міцэ́лій
Р. міцэ́лію
Д. міцэ́лію
В. міцэ́лій
Т. міцэ́ліем
М. міцэ́ліі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

міцэтало́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. міцэтало́гія
Р. міцэтало́гіі
Д. міцэтало́гіі
В. міцэтало́гію
Т. міцэтало́гіяй
міцэтало́гіяю
М. міцэтало́гіі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Міцюко́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Міцюко́ва
Р. Міцюко́ва
Д. Міцюко́ву
В. Міцюко́ва
Т. Міцюко́вам
М. Міцюко́ве

Міцю́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Міцю́ны
Р. Міцю́н
Міцю́наў
Д. Міцю́нам
В. Міцю́ны
Т. Міцю́намі
М. Міцю́нах

мі́чман

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мі́чман мі́чманы
Р. мі́чмана мі́чманаў
Д. мі́чману мі́чманам
В. мі́чмана мі́чманаў
Т. мі́чманам мі́чманамі
М. мі́чмане мі́чманах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мі́чманка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мі́чманка мі́чманкі
Р. мі́чманкі мі́чманак
Д. мі́чманцы мі́чманкам
В. мі́чманку мі́чманкі
Т. мі́чманкай
мі́чманкаю
мі́чманкамі
М. мі́чманцы мі́чманках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мі́чманскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мі́чманскі мі́чманская мі́чманскае мі́чманскія
Р. мі́чманскага мі́чманскай
мі́чманскае
мі́чманскага мі́чманскіх
Д. мі́чманскаму мі́чманскай мі́чманскаму мі́чманскім
В. мі́чманскі (неадуш.)
мі́чманскага (адуш.)
мі́чманскую мі́чманскае мі́чманскія (неадуш.)
мі́чманскіх (адуш.)
Т. мі́чманскім мі́чманскай
мі́чманскаю
мі́чманскім мі́чманскімі
М. мі́чманскім мі́чманскай мі́чманскім мі́чманскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мічу́рынец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мічу́рынец мічу́рынцы
Р. мічу́рынца мічу́рынцаў
Д. мічу́рынцу мічу́рынцам
В. мічу́рынца мічу́рынцаў
Т. мічу́рынцам мічу́рынцамі
М. мічу́рынцу мічу́рынцах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.