Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

унісо́нны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	унісо́нны	унісо́нная	унісо́ннае	унісо́нныя
Р.	унісо́ннага	унісо́ннай унісо́ннае	унісо́ннага	унісо́нных
Д.	унісо́ннаму	унісо́ннай	унісо́ннаму	унісо́нным
В.	унісо́нны (неадуш.) унісо́ннага (адуш.)	унісо́нную	унісо́ннае	унісо́нныя (неадуш.) унісо́нных (адуш.)
Т.	унісо́нным	унісо́ннай унісо́ннаю	унісо́нным	унісо́ннымі
М.	унісо́нным	унісо́ннай	унісо́нным	унісо́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

унітава́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	унітава́ны	унітава́ная	унітава́нае	унітава́ныя
Р.	унітава́нага	унітава́най унітава́нае	унітава́нага	унітава́ных
Д.	унітава́наму	унітава́най	унітава́наму	унітава́ным
В.	унітава́ны (неадуш.) унітава́нага (адуш.)	унітава́ную	унітава́нае	унітава́ныя (неадуш.) унітава́ных (адуш.)
Т.	унітава́ным	унітава́най унітава́наю	унітава́ным	унітава́нымі
М.	унітава́ным	унітава́най	унітава́ным	унітава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

унітава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	унітава́ны	унітава́ная	унітава́нае	унітава́ныя
Р.	унітава́нага	унітава́най унітава́нае	унітава́нага	унітава́ных
Д.	унітава́наму	унітава́най	унітава́наму	унітава́ным
В.	унітава́ны (неадуш.) унітава́нага (адуш.)	унітава́ную	унітава́нае	унітава́ныя (неадуш.) унітава́ных (адуш.)
Т.	унітава́ным	унітава́най унітава́наю	унітава́ным	унітава́нымі
М.	унітава́ным	унітава́най	унітава́ным	унітава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

унітава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	унітава́ны	унітава́ная	унітава́нае	унітава́ныя
Р.	унітава́нага	унітава́най унітава́нае	унітава́нага	унітава́ных
Д.	унітава́наму	унітава́най	унітава́наму	унітава́ным
В.	унітава́ны (неадуш.) унітава́нага (адуш.)	унітава́ную	унітава́нае	унітава́ныя (неадуш.) унітава́ных (адуш.)
Т.	унітава́ным	унітава́най унітава́наю	унітава́ным	унітава́нымі
М.	унітава́ным	унітава́най	унітава́ным	унітава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

унітава́ць

‘увесці што-небудзь у што-небудзь (унітаваць сцэну ў апавяданне)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

уніта́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уніта́зны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	уніта́зны	уніта́зная	уніта́знае	уніта́зныя
Р.	уніта́знага	уніта́знай уніта́знае	уніта́знага	уніта́зных
Д.	уніта́знаму	уніта́знай	уніта́знаму	уніта́зным
В.	уніта́зны (неадуш.) уніта́знага (адуш.)	уніта́зную	уніта́знае	уніта́зныя (неадуш.) уніта́зных (адуш.)
Т.	уніта́зным	уніта́знай уніта́знаю	уніта́зным	уніта́знымі
М.	уніта́зным	уніта́знай	уніта́зным	уніта́зных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

уніта́рнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

уніта́рны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	уніта́рны	уніта́рная	уніта́рнае	уніта́рныя
Р.	уніта́рнага	уніта́рнай уніта́рнае	уніта́рнага	уніта́рных
Д.	уніта́рнаму	уніта́рнай	уніта́рнаму	уніта́рным
В.	уніта́рны (неадуш.) уніта́рнага (адуш.)	уніта́рную	уніта́рнае	уніта́рныя (неадуш.) уніта́рных (адуш.)
Т.	уніта́рным	уніта́рнай уніта́рнаю	уніта́рным	уніта́рнымі
М.	уніта́рным	уніта́рнай	уніта́рным	уніта́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

унітары́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Verbum