Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’
джзйклнпрстхцчш

вярэ́нька

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вярэ́нька вярэ́нькі
Р. вярэ́нькі вярэ́нек
Д. вярэ́ньцы вярэ́нькам
В. вярэ́ньку вярэ́нькі
Т. вярэ́нькай
вярэ́нькаю		 вярэ́нькамі
М. вярэ́ньцы вярэ́ньках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Вярэ́нькі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Вярэ́нькі
Р. Вярэ́нек
Вярэ́нькаў
Д. Вярэ́нькам
В. Вярэ́нькі
Т. Вярэ́нькамі
М. Вярэ́ньках

вярэ́ня

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вярэ́ня вярэ́ні
Р. вярэ́ні вярэ́нь
Д. вярэ́ні вярэ́ням
В. вярэ́ню вярэ́ні
Т. вярэ́няй
вярэ́няю		 вярэ́нямі
М. вярэ́ні вярэ́нях

Крыніцы: piskunou2012.

Вярэ́чча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Вярэ́чча
Р. Вярэ́чча
Д. Вярэ́ччу
В. Вярэ́чча
Т. Вярэ́ччам
М. Вярэ́ччы