Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-
абвгджзклмнопрстуфхцчшыэ’

адло́ўліванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. адло́ўліванне
Р. адло́ўлівання
Д. адло́ўліванню
В. адло́ўліванне
Т. адло́ўліваннем
М. адло́ўліванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

адло́ўлівацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. адло́ўліваецца адло́ўліваюцца
Прошлы час
м. адло́ўліваўся адло́ўліваліся
ж. адло́ўлівалася
н. адло́ўлівалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

адло́ўліваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адло́ўліваю адло́ўліваем
2-я ас. адло́ўліваеш адло́ўліваеце
3-я ас. адло́ўлівае адло́ўліваюць
Прошлы час
м. адло́ўліваў адло́ўлівалі
ж. адло́ўлівала
н. адло́ўлівала
Загадны лад
2-я ас. адло́ўлівай адло́ўлівайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час адло́ўліваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адло́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адло́ўны адло́ўная адло́ўнае адло́ўныя
Р. адло́ўнага адло́ўнай
адло́ўнае		 адло́ўнага адло́ўных
Д. адло́ўнаму адло́ўнай адло́ўнаму адло́ўным
В. адло́ўны
адло́ўнага		 адло́ўную адло́ўнае адло́ўныя
адло́ўных
Т. адло́ўным адло́ўнай
адло́ўнаю		 адло́ўным адло́ўнымі
М. адло́ўным адло́ўнай адло́ўным адло́ўных

Крыніцы: tsblm1996.

адлуна́ць

‘скончыць лунаць - лятаць, рухацца ў паверхні; распаўсюджвацца, раздавацца; знаходзіцца ў стане ўзвышаных пачуццяў і інш.’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адлуна́ю адлуна́ем
2-я ас. адлуна́еш адлуна́еце
3-я ас. адлуна́е адлуна́юць
Прошлы час
м. адлуна́ў адлуна́лі
ж. адлуна́ла
н. адлуна́ла
Загадны лад
2-я ас. адлуна́й адлуна́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час адлуна́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

адлу́п

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. адлу́п адлу́пы
Р. адлу́пу адлу́паў
Д. адлу́пу адлу́пам
В. адлу́п адлу́пы
Т. адлу́пам адлу́памі
М. адлу́пе адлу́пах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

адлупа́сіць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адлупа́шу адлупа́сім
2-я ас. адлупа́сіш адлупа́сіце
3-я ас. адлупа́сіць адлупа́сяць
Прошлы час
м. адлупа́сіў адлупа́сілі
ж. адлупа́сіла
н. адлупа́сіла
Загадны лад
2-я ас. адлупа́сь адлупа́сьце
Дзеепрыслоўе
прош. час адлупа́сіўшы

Крыніцы: piskunou2012.

адлупі́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. адлу́піцца адлу́пяцца
Прошлы час
м. адлупі́ўся адлупі́ліся
ж. адлупі́лася
н. адлупі́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час адлупі́ўшыся

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адлупі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адлуплю́ адлу́пім
2-я ас. адлу́піш адлу́піце
3-я ас. адлу́піць адлу́пяць
Прошлы час
м. адлупі́ў адлупі́лі
ж. адлупі́ла
н. адлупі́ла
Загадны лад
2-я ас. адлупі́ адлупі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час адлупі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адлу́плены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адлу́плены адлу́пленая адлу́пленае адлу́пленыя
Р. адлу́пленага адлу́пленай
адлу́пленае		 адлу́пленага адлу́пленых
Д. адлу́пленаму адлу́пленай адлу́пленаму адлу́пленым
В. адлу́плены (неадуш.)
адлу́пленага (адуш.)		 адлу́пленую адлу́пленае адлу́пленыя (неадуш.)
адлу́пленых (адуш.)
Т. адлу́пленым адлу́пленай
адлу́пленаю		 адлу́пленым адлу́пленымі
М. адлу́пленым адлу́пленай адлу́пленым адлу́пленых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.