успо́ркаць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
успо́ркаю |
успо́ркаем |
| 2-я ас. |
успо́ркаеш |
успо́ркаеце |
| 3-я ас. |
успо́ркае |
успо́ркаюць |
| Прошлы час |
| м. |
успо́ркаў |
успо́ркалі |
| ж. |
успо́ркала |
| н. |
успо́ркала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
успо́ркай |
успо́ркайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
успо́ркаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
успрыі́млівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
успрыі́млівасць |
| Р. |
успрыі́млівасці |
| Д. |
успрыі́млівасці |
| В. |
успрыі́млівасць |
| Т. |
успрыі́млівасцю |
| М. |
успрыі́млівасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
успрыі́млівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
успрыі́млівы |
успрыі́млівая |
успрыі́млівае |
успрыі́млівыя |
| Р. |
успрыі́млівага |
успрыі́млівай успрыі́млівае |
успрыі́млівага |
успрыі́млівых |
| Д. |
успрыі́мліваму |
успрыі́млівай |
успрыі́мліваму |
успрыі́млівым |
| В. |
успрыі́млівы успрыі́млівага |
успрыі́млівую |
успрыі́млівае |
успрыі́млівыя |
| Т. |
успрыі́млівым |
успрыі́млівай успрыі́мліваю |
успрыі́млівым |
успрыі́млівымі |
| М. |
успрыі́млівым |
успрыі́млівай |
успрыі́млівым |
успрыі́млівых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
успрыма́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
успрыма́льнасць |
| Р. |
успрыма́льнасці |
| Д. |
успрыма́льнасці |
| В. |
успрыма́льнасць |
| Т. |
успрыма́льнасцю |
| М. |
успрыма́льнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
успрыма́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
успрыма́льнік |
успрыма́льнікі |
| Р. |
успрыма́льніка |
успрыма́льнікаў |
| Д. |
успрыма́льніку |
успрыма́льнікам |
| В. |
успрыма́льнік |
успрыма́льнікі |
| Т. |
успрыма́льнікам |
успрыма́льнікамі |
| М. |
успрыма́льніку |
успрыма́льніках |
Крыніцы:
sbm2012.
успрыма́льны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
успрыма́льны |
успрыма́льная |
успрыма́льнае |
успрыма́льныя |
| Р. |
успрыма́льнага |
успрыма́льнай успрыма́льнае |
успрыма́льнага |
успрыма́льных |
| Д. |
успрыма́льнаму |
успрыма́льнай |
успрыма́льнаму |
успрыма́льным |
| В. |
успрыма́льны (неадуш.) успрыма́льнага (адуш.) |
успрыма́льную |
успрыма́льнае |
успрыма́льныя (неадуш.) успрыма́льных (адуш.) |
| Т. |
успрыма́льным |
успрыма́льнай успрыма́льнаю |
успрыма́льным |
успрыма́льнымі |
| М. |
успрыма́льным |
успрыма́льнай |
успрыма́льным |
успрыма́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
успрыма́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
успрыма́льны |
успрыма́льная |
успрыма́льнае |
успрыма́льныя |
| Р. |
успрыма́льнага |
успрыма́льнай успрыма́льнае |
успрыма́льнага |
успрыма́льных |
| Д. |
успрыма́льнаму |
успрыма́льнай |
успрыма́льнаму |
успрыма́льным |
| В. |
успрыма́льны (неадуш.) успрыма́льнага (адуш.) |
успрыма́льную |
успрыма́льнае |
успрыма́льныя (неадуш.) успрыма́льных (адуш.) |
| Т. |
успрыма́льным |
успрыма́льнай успрыма́льнаю |
успрыма́льным |
успрыма́льнымі |
| М. |
успрыма́льным |
успрыма́льнай |
успрыма́льным |
успрыма́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
успрыма́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
успрыма́нне |
| Р. |
успрыма́ння |
| Д. |
успрыма́нню |
| В. |
успрыма́нне |
| Т. |
успрыма́ннем |
| М. |
успрыма́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
успрыма́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
успрыма́ецца |
успрыма́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
успрыма́ўся |
успрыма́ліся |
| ж. |
успрыма́лася |
| н. |
успрыма́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
успрыма́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
успрыма́ю |
успрыма́ем |
| 2-я ас. |
успрыма́еш |
успрыма́еце |
| 3-я ас. |
успрыма́е |
успрыма́юць |
| Прошлы час |
| м. |
успрыма́ў |
успрыма́лі |
| ж. |
успрыма́ла |
| н. |
успрыма́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
успрыма́й |
успрыма́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
успрыма́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.