Verbum

анлайнавы слоўнік

даво́дка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

даво́дліва

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
даво́дліва	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

даво́длівы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	даво́длівы	даво́длівая	даво́длівае	даво́длівыя
Р.	даво́длівага	даво́длівай даво́длівае	даво́длівага	даво́длівых
Д.	даво́дліваму	даво́длівай	даво́дліваму	даво́длівым
В.	даво́длівы (неадуш.) даво́длівага (адуш.)	даво́длівую	даво́длівае	даво́длівыя (неадуш.) даво́длівых (адуш.)
Т.	даво́длівым	даво́длівай даво́дліваю	даво́длівым	даво́длівымі
М.	даво́длівым	даво́длівай	даво́длівым	даво́длівых

Крыніцы: piskunou2012.

даво́дчык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012.

даво́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

даво́зіцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

даво́зіць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

даво́лі

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
даво́лі	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

даво́ліцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

даво́лі-такі

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
даво́лі-такі	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996.