апраўля́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апраўля́ны |
апраўля́ная |
апраўля́нае |
апраўля́ныя |
| Р. |
апраўля́нага |
апраўля́най апраўля́нае |
апраўля́нага |
апраўля́ных |
| Д. |
апраўля́наму |
апраўля́най |
апраўля́наму |
апраўля́ным |
| В. |
апраўля́ны (неадуш.) апраўля́нага (адуш.) |
апраўля́ную |
апраўля́нае |
апраўля́ныя (неадуш.) апраўля́ных (адуш.) |
| Т. |
апраўля́ным |
апраўля́най апраўля́наю |
апраўля́ным |
апраўля́нымі |
| М. |
апраўля́ным |
апраўля́най |
апраўля́ным |
апраўля́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
апраўля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апраўля́юся |
апраўля́емся |
| 2-я ас. |
апраўля́ешся |
апраўля́ецеся |
| 3-я ас. |
апраўля́ецца |
апраўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
апраўля́ўся |
апраўля́ліся |
| ж. |
апраўля́лася |
| н. |
апраўля́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апраўля́йся |
апраўля́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
апраўля́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апраўля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апраўля́ю |
апраўля́ем |
| 2-я ас. |
апраўля́еш |
апраўля́еце |
| 3-я ас. |
апраўля́е |
апраўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
апраўля́ў |
апраўля́лі |
| ж. |
апраўля́ла |
| н. |
апраўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апраўля́й |
апраўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
апраўля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апра́ўнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апра́ўнік |
апра́ўнікі |
| Р. |
апра́ўніка |
апра́ўнікаў |
| Д. |
апра́ўніку |
апра́ўнікам |
| В. |
апра́ўніка |
апра́ўнікаў |
| Т. |
апра́ўнікам |
апра́ўнікамі |
| М. |
апра́ўніку |
апра́ўніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
апра́ўніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апра́ўніца |
апра́ўніцы |
| Р. |
апра́ўніцы |
апра́ўніц |
| Д. |
апра́ўніцы |
апра́ўніцам |
| В. |
апра́ўніцу |
апра́ўніц |
| Т. |
апра́ўніцай апра́ўніцаю |
апра́ўніцамі |
| М. |
апра́ўніцы |
апра́ўніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
апрацава́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апрацава́льнасць |
| Р. |
апрацава́льнасці |
| Д. |
апрацава́льнасці |
| В. |
апрацава́льнасць |
| Т. |
апрацава́льнасцю |
| М. |
апрацава́льнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
апрацава́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апрацава́насць |
| Р. |
апрацава́насці |
| Д. |
апрацава́насці |
| В. |
апрацава́насць |
| Т. |
апрацава́насцю |
| М. |
апрацава́насці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апрацава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апрацава́нне |
апрацава́нні |
| Р. |
апрацава́ння |
апрацава́нняў |
| Д. |
апрацава́нню |
апрацава́нням |
| В. |
апрацава́нне |
апрацава́нні |
| Т. |
апрацава́ннем |
апрацава́ннямі |
| М. |
апрацава́нні |
апрацава́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
апрацава́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апрацава́ны |
апрацава́ная |
апрацава́нае |
апрацава́ныя |
| Р. |
апрацава́нага |
апрацава́най апрацава́нае |
апрацава́нага |
апрацава́ных |
| Д. |
апрацава́наму |
апрацава́най |
апрацава́наму |
апрацава́ным |
| В. |
апрацава́ны (неадуш.) апрацава́нага (адуш.) |
апрацава́ную |
апрацава́нае |
апрацава́ныя (неадуш.) апрацава́ных (адуш.) |
| Т. |
апрацава́ным |
апрацава́най апрацава́наю |
апрацава́ным |
апрацава́нымі |
| М. |
апрацава́ным |
апрацава́най |
апрацава́ным |
апрацава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
апрацава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апрацава́ны |
апрацава́ная |
апрацава́нае |
апрацава́ныя |
| Р. |
апрацава́нага |
апрацава́най апрацава́нае |
апрацава́нага |
апрацава́ных |
| Д. |
апрацава́наму |
апрацава́най |
апрацава́наму |
апрацава́ным |
| В. |
апрацава́ны (неадуш.) апрацава́нага (адуш.) |
апрацава́ную |
апрацава́нае |
апрацава́ныя (неадуш.) апрацава́ных (адуш.) |
| Т. |
апрацава́ным |
апрацава́най апрацава́наю |
апрацава́ным |
апрацава́нымі |
| М. |
апрацава́ным |
апрацава́най |
апрацава́ным |
апрацава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.