карэкцы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карэкцы́йны |
карэкцы́йная |
карэкцы́йнае |
карэкцы́йныя |
| Р. |
карэкцы́йнага |
карэкцы́йнай карэкцы́йнае |
карэкцы́йнага |
карэкцы́йных |
| Д. |
карэкцы́йнаму |
карэкцы́йнай |
карэкцы́йнаму |
карэкцы́йным |
| В. |
карэкцы́йны (неадуш.) карэкцы́йнага (адуш.) |
карэкцы́йную |
карэкцы́йнае |
карэкцы́йныя (неадуш.) карэкцы́йных (адуш.) |
| Т. |
карэкцы́йным |
карэкцы́йнай карэкцы́йнаю |
карэкцы́йным |
карэкцы́йнымі |
| М. |
карэкцы́йным |
карэкцы́йнай |
карэкцы́йным |
карэкцы́йных |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
карэ́кцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карэ́кцыя |
карэ́кцыі |
| Р. |
карэ́кцыі |
карэ́кцый |
| Д. |
карэ́кцыі |
карэ́кцыям |
| В. |
карэ́кцыю |
карэ́кцыі |
| Т. |
карэ́кцыяй карэ́кцыяю |
карэ́кцыямі |
| М. |
карэ́кцыі |
карэ́кцыях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карэ́л
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карэ́л |
карэ́лы |
| Р. |
карэ́ла |
карэ́лаў |
| Д. |
карэ́лу |
карэ́лам |
| В. |
карэ́ла |
карэ́лаў |
| Т. |
карэ́лам |
карэ́ламі |
| М. |
карэ́ле |
карэ́лах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карэ́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
карэ́ласць |
| Р. |
карэ́ласці |
| Д. |
карэ́ласці |
| В. |
карэ́ласць |
| Т. |
карэ́ласцю |
| М. |
карэ́ласці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
карэ́ліцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карэ́ліцкі |
карэ́ліцкая |
карэ́ліцкае |
карэ́ліцкія |
| Р. |
карэ́ліцкага |
карэ́ліцкай карэ́ліцкае |
карэ́ліцкага |
карэ́ліцкіх |
| Д. |
карэ́ліцкаму |
карэ́ліцкай |
карэ́ліцкаму |
карэ́ліцкім |
| В. |
карэ́ліцкі (неадуш.) карэ́ліцкага (адуш.) |
карэ́ліцкую |
карэ́ліцкае |
карэ́ліцкія (неадуш.) карэ́ліцкіх (адуш.) |
| Т. |
карэ́ліцкім |
карэ́ліцкай карэ́ліцкаю |
карэ́ліцкім |
карэ́ліцкімі |
| М. |
карэ́ліцкім |
карэ́ліцкай |
карэ́ліцкім |
карэ́ліцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
карэ́ліць
‘высушваць што-небудзь, рабіць закарэлым (карэліць шубу на печы)’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
карэ́лю |
карэ́лім |
| 2-я ас. |
карэ́ліш |
карэ́ліце |
| 3-я ас. |
карэ́ліць |
карэ́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
карэ́ліў |
карэ́лілі |
| ж. |
карэ́ліла |
| н. |
карэ́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
карэ́ль |
карэ́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
карэ́лячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Карэ́лічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Карэ́лічы |
| Р. |
Карэ́ліч Карэ́лічаў |
| Д. |
Карэ́лічам |
| В. |
Карэ́лічы |
| Т. |
Карэ́лічамі |
| М. |
Карэ́лічах |
Крыніцы:
krapivabr2012.
Карэ́лія
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Карэ́лія |
| Р. |
Карэ́ліі |
| Д. |
Карэ́ліі |
| В. |
Карэ́лію |
| Т. |
Карэ́ліяй Карэ́ліяю |
| М. |
Карэ́ліі |
карэ́лка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карэ́лка |
карэ́лкі |
| Р. |
карэ́лкі |
карэ́лак |
| Д. |
карэ́лцы |
карэ́лкам |
| В. |
карэ́лку |
карэ́лак |
| Т. |
карэ́лкай карэ́лкаю |
карэ́лкамі |
| М. |
карэ́лцы |
карэ́лках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.