кары́чневы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кары́чневы |
кары́чневая |
кары́чневае |
кары́чневыя |
| Р. |
кары́чневага |
кары́чневай кары́чневае |
кары́чневага |
кары́чневых |
| Д. |
кары́чневаму |
кары́чневай |
кары́чневаму |
кары́чневым |
| В. |
кары́чневы (неадуш.) кары́чневага (адуш.) |
кары́чневую |
кары́чневае |
кары́чневыя (неадуш.) кары́чневых (адуш.) |
| Т. |
кары́чневым |
кары́чневай кары́чневаю |
кары́чневым |
кары́чневымі |
| М. |
кары́чневым |
кары́чневай |
кары́чневым |
кары́чневых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кары́чнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кары́чнік |
кары́чнікі |
| Р. |
кары́чніку |
кары́чнікаў |
| Д. |
кары́чніку |
кары́чнікам |
| В. |
кары́чнік |
кары́чнікі |
| Т. |
кары́чнікам |
кары́чнікамі |
| М. |
кары́чніку |
кары́чніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
кары́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кары́чны |
кары́чная |
кары́чнае |
кары́чныя |
| Р. |
кары́чнага |
кары́чнай кары́чнае |
кары́чнага |
кары́чных |
| Д. |
кары́чнаму |
кары́чнай |
кары́чнаму |
кары́чным |
| В. |
кары́чны (неадуш.) кары́чнага (адуш.) |
кары́чную |
кары́чнае |
кары́чныя (неадуш.) кары́чных (адуш.) |
| Т. |
кары́чным |
кары́чнай кары́чнаю |
кары́чным |
кары́чнымі |
| М. |
кары́чным |
кары́чнай |
кары́чным |
кары́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карычнява́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карычнява́ты |
карычнява́тая |
карычнява́тае |
карычнява́тыя |
| Р. |
карычнява́тага |
карычнява́тай карычнява́тае |
карычнява́тага |
карычнява́тых |
| Д. |
карычнява́таму |
карычнява́тай |
карычнява́таму |
карычнява́тым |
| В. |
карычнява́ты (неадуш.) карычнява́тага (адуш.) |
карычнява́тую |
карычнява́тае |
карычнява́тыя (неадуш.) карычнява́тых (адуш.) |
| Т. |
карычнява́тым |
карычнява́тай карычнява́таю |
карычнява́тым |
карычнява́тымі |
| М. |
карычнява́тым |
карычнява́тай |
карычнява́тым |
карычнява́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
карычняве́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
карычняве́ю |
карычняве́ем |
| 2-я ас. |
карычняве́еш |
карычняве́еце |
| 3-я ас. |
карычняве́е |
карычняве́юць |
| Прошлы час |
| м. |
карычняве́ў |
карычняве́лі |
| ж. |
карычняве́ла |
| н. |
карычняве́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
карычняве́й |
карычняве́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
карычняве́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
ка́рыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ка́рыя |
ка́рыі |
| Р. |
ка́рыі |
ка́рый |
| Д. |
ка́рыі |
ка́рыям |
| В. |
ка́рыю |
ка́рыі |
| Т. |
ка́рыяй ка́рыяю |
ка́рыямі |
| М. |
ка́рыі |
ка́рыях |
Крыніцы:
piskunou2012.
карыяга́мія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
карыяга́мія |
| Р. |
карыяга́міі |
| Д. |
карыяга́міі |
| В. |
карыяга́мію |
| Т. |
карыяга́міяй карыяга́міяю |
| М. |
карыяга́міі |
Крыніцы:
piskunou2012.
карыягра́ма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карыягра́ма |
карыягра́мы |
| Р. |
карыягра́мы |
карыягра́м |
| Д. |
карыягра́ме |
карыягра́мам |
| В. |
карыягра́му |
карыягра́мы |
| Т. |
карыягра́май карыягра́маю |
карыягра́мамі |
| М. |
карыягра́ме |
карыягра́мах |
Крыніцы:
piskunou2012.