Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

карыкату́рыць

‘выяўляць у карыкатурным выглядзе што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. карыкату́ру карыкату́рым
2-я ас. карыкату́рыш карыкату́рыце
3-я ас. карыкату́рыць карыкату́раць
Прошлы час
м. карыкату́рыў карыкату́рылі
ж. карыкату́рыла
н. карыкату́рыла
Загадны лад
2-я ас. карыкату́р карыкату́рце
Дзеепрыслоўе
цяп. час карыкату́рачы

Крыніцы: piskunou2012.

карына́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. карына́ карыны́
Р. карыны́ кары́н
Д. карыне́ карына́м
В. карыну́ карыны́
Т. карыно́й
карыно́ю		 карына́мі
М. карыне́ карына́х

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Кары́на

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. Кары́на Кары́ны
Р. Кары́ны Кары́н
Д. Кары́не Кары́нам
В. Кары́ну Кары́н
Т. Кары́най
Кары́наю		 Кары́намі
М. Кары́не Кары́нах

карынебактэ́рыя

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. карынебактэ́рыя карынебактэ́рыі
Р. карынебактэ́рыі карынебактэ́рый
Д. карынебактэ́рыі карынебактэ́рыям
В. карынебактэ́рыю карынебактэ́рый
Т. карынебактэ́рыяй
карынебактэ́рыяю		 карынебактэ́рыямі
М. карынебактэ́рыі карынебактэ́рыях

Крыніцы: piskunou2012.

карынебактэ́рыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. карынебактэ́рыя карынебактэ́рыі
Р. карынебактэ́рыі карынебактэ́рый
Д. карынебактэ́рыі карынебактэ́рыям
В. карынебактэ́рыю карынебактэ́рыі
Т. карынебактэ́рыяй
карынебактэ́рыяю		 карынебактэ́рыямі
М. карынебактэ́рыі карынебактэ́рыях

Крыніцы: piskunou2012.

кары́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кары́нка кары́нкі
Р. кары́нкі кары́нак
Д. кары́нцы кары́нкам
В. кары́нку кары́нкі
Т. кары́нкай
кары́нкаю		 кары́нкамі
М. кары́нцы кары́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

кары́нкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кары́нкавы кары́нкавая кары́нкавае кары́нкавыя
Р. кары́нкавага кары́нкавай
кары́нкавае		 кары́нкавага кары́нкавых
Д. кары́нкаваму кары́нкавай кары́нкаваму кары́нкавым
В. кары́нкавы (неадуш.)
кары́нкавага (адуш.)		 кары́нкавую кары́нкавае кары́нкавыя (неадуш.)
кары́нкавых (адуш.)
Т. кары́нкавым кары́нкавай
кары́нкаваю		 кары́нкавым кары́нкавымі
М. кары́нкавым кары́нкавай кары́нкавым кары́нкавых

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

карынты́йскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карынты́йскі карынты́йская карынты́йскае карынты́йскія
Р. карынты́йскага карынты́йскай
карынты́йскае		 карынты́йскага карынты́йскіх
Д. карынты́йскаму карынты́йскай карынты́йскаму карынты́йскім
В. карынты́йскі (неадуш.)
карынты́йскага (адуш.)		 карынты́йскую карынты́йскае карынты́йскія (неадуш.)
карынты́йскіх (адуш.)
Т. карынты́йскім карынты́йскай
карынты́йскаю		 карынты́йскім карынты́йскімі
М. карынты́йскім карынты́йскай карынты́йскім карынты́йскіх

Крыніцы: piskunou2012.

карынфа́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. карынфа́р
Р. карынфа́ру
Д. карынфа́ру
В. карынфа́р
Т. карынфа́рам
М. карынфа́ры

Крыніцы: piskunou2012.

кары́нфскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кары́нфскі кары́нфская кары́нфскае кары́нфскія
Р. кары́нфскага кары́нфскай
кары́нфскае		 кары́нфскага кары́нфскіх
Д. кары́нфскаму кары́нфскай кары́нфскаму кары́нфскім
В. кары́нфскі
кары́нфскага		 кары́нфскую кары́нфскае кары́нфскія
Т. кары́нфскім кары́нфскай
кары́нфскаю		 кары́нфскім кары́нфскімі
М. кары́нфскім кары́нфскай кары́нфскім кары́нфскіх

Крыніцы: tsbm1984.