Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-
абгджзклмнопстуфхцчшыэ’

арэ́хаўка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. арэ́хаўка арэ́хаўкі
Р. арэ́хаўкі арэ́хавак
Д. арэ́хаўцы арэ́хаўкам
В. арэ́хаўку арэ́хавак
Т. арэ́хаўкай
арэ́хаўкаю		 арэ́хаўкамі
М. арэ́хаўцы арэ́хаўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Арэ́хаўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Арэ́хаўка
Р. Арэ́хаўкі
Д. Арэ́хаўцы
В. Арэ́хаўку
Т. Арэ́хаўкай
Арэ́хаўкаю
М. Арэ́хаўцы

Арэ́хаўна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Арэ́хаўна
Р. Арэ́хаўна
Д. Арэ́хаўну
В. Арэ́хаўна
Т. Арэ́хаўнам
М. Арэ́хаўне

Арэ́хаўск

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Арэ́хаўск
Р. Арэ́хаўска
Д. Арэ́хаўску
В. Арэ́хаўск
Т. Арэ́хаўскам
М. Арэ́хаўску

Арэ́хаўская

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
ж.
Н. Арэ́хаўская
Р. Арэ́хаўскай
Д. Арэ́хаўскай
В. Арэ́хаўскую
Т. Арэ́хаўскай
Арэ́хаўскаю
М. Арэ́хаўскай

арэ́хаўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. арэ́хаўскі арэ́хаўская арэ́хаўскае арэ́хаўскія
Р. арэ́хаўскага арэ́хаўскай
арэ́хаўскае		 арэ́хаўскага арэ́хаўскіх
Д. арэ́хаўскаму арэ́хаўскай арэ́хаўскаму арэ́хаўскім
В. арэ́хаўскі (неадуш.)
арэ́хаўскага (адуш.)		 арэ́хаўскую арэ́хаўскае арэ́хаўскія (неадуш.)
арэ́хаўскіх (адуш.)
Т. арэ́хаўскім арэ́хаўскай
арэ́хаўскаю		 арэ́хаўскім арэ́хаўскімі
М. арэ́хаўскім арэ́хаўскай арэ́хаўскім арэ́хаўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Арэ́хаўскі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
м.
Н. Арэ́хаўскі
Р. Арэ́хаўскага
Д. Арэ́хаўскаму
В. Арэ́хаўскі
Т. Арэ́хаўскім
М. Арэ́хаўскім

Арэ́хі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Арэ́хі
Р. Арэ́хаў
Д. Арэ́хам
В. Арэ́хі
Т. Арэ́хамі
М. Арэ́хах

арэ́чавіцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. арэ́чавіцца арэ́чавяцца
Прошлы час
м. арэ́чавіўся арэ́чавіліся
ж. арэ́чавілася
н. арэ́чавілася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

арэ́чавіць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. арэ́чаўлю арэ́чавім
2-я ас. арэ́чавіш арэ́чавіце
3-я ас. арэ́чавіць арэ́чавяць
Прошлы час
м. арэ́чавіў арэ́чавілі
ж. арэ́чавіла
н. арэ́чавіла
Загадны лад
2-я ас. арэ́чаві арэ́чавіце
Дзеепрыслоўе
прош. час арэ́чавіўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.