канфрантацы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
канфрантацы́йны |
канфрантацы́йная |
канфрантацы́йнае |
канфрантацы́йныя |
| Р. |
канфрантацы́йнага |
канфрантацы́йнай
канфрантацы́йнае |
канфрантацы́йнага |
канфрантацы́йных |
| Д. |
канфрантацы́йнаму |
канфрантацы́йнай |
канфрантацы́йнаму |
канфрантацы́йным |
| В. |
канфрантацы́йны (неадуш.)
канфрантацы́йнага (адуш.) |
канфрантацы́йную |
канфрантацы́йнае |
канфрантацы́йныя (неадуш.)
канфрантацы́йных (адуш.) |
| Т. |
канфрантацы́йным |
канфрантацы́йнай
канфрантацы́йнаю |
канфрантацы́йным |
канфрантацы́йнымі |
| М. |
канфрантацы́йным |
канфрантацы́йнай |
канфрантацы́йным |
канфрантацы́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
канфранта́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
канфранта́цыя |
| Р. |
канфранта́цыі |
| Д. |
канфранта́цыі |
| В. |
канфранта́цыю |
| Т. |
канфранта́цыяй
канфранта́цыяю |
| М. |
канфранта́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
канфу́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
канфу́з |
| Р. |
канфу́зу |
| Д. |
канфу́зу |
| В. |
канфу́з |
| Т. |
канфу́зам |
| М. |
канфу́зе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
канфу́зіцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
канфу́жуся |
канфу́зімся |
| 2-я ас. |
канфу́зішся |
канфу́зіцеся |
| 3-я ас. |
канфу́зіцца |
канфу́зяцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
канфу́зіўся |
канфу́зіліся |
| ж. |
канфу́зілася |
| н. |
канфу́зілася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
канфу́зься |
канфу́зьцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
канфу́зячыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
канфу́зіць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
канфу́жу |
канфу́зім |
| 2-я ас. |
канфу́зіш |
канфу́зіце |
| 3-я ас. |
канфу́зіць |
канфу́зяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
канфу́зіў |
канфу́зілі |
| ж. |
канфу́зіла |
| н. |
канфу́зіла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
канфу́зь |
канфу́зьце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
канфу́зячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
канфу́зія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канфу́зія |
канфу́зіі |
| Р. |
канфу́зіі |
канфу́зій |
| Д. |
канфу́зіі |
канфу́зіям |
| В. |
канфу́зію |
канфу́зіі |
| Т. |
канфу́зіяй
канфу́зіяю |
канфу́зіямі |
| М. |
канфу́зіі |
канфу́зіях |
Крыніцы:
piskunou2012.
канфу́зліва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| канфу́зліва |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
канфу́злівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
канфу́злівасць |
| Р. |
канфу́злівасці |
| Д. |
канфу́злівасці |
| В. |
канфу́злівасць |
| Т. |
канфу́злівасцю |
| М. |
канфу́злівасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
канфу́злівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
канфу́злівы |
канфу́злівая |
канфу́злівае |
канфу́злівыя |
| Р. |
канфу́злівага |
канфу́злівай
канфу́злівае |
канфу́злівага |
канфу́злівых |
| Д. |
канфу́зліваму |
канфу́злівай |
канфу́зліваму |
канфу́злівым |
| В. |
канфу́злівы (неадуш.)
канфу́злівага (адуш.) |
канфу́злівую |
канфу́злівае |
канфу́злівыя (неадуш.)
канфу́злівых (адуш.) |
| Т. |
канфу́злівым |
канфу́злівай
канфу́зліваю |
канфу́злівым |
канфу́злівымі |
| М. |
канфу́злівым |
канфу́злівай |
канфу́злівым |
канфу́злівых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
канфу́зна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| канфу́зна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.