Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

кару́нкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кару́нкавы кару́нкавая кару́нкавае кару́нкавыя
Р. кару́нкавага кару́нкавай
кару́нкавае		 кару́нкавага кару́нкавых
Д. кару́нкаваму кару́нкавай кару́нкаваму кару́нкавым
В. кару́нкавы (неадуш.)
кару́нкавага (адуш.)		 кару́нкавую кару́нкавае кару́нкавыя (неадуш.)
кару́нкавых (адуш.)
Т. кару́нкавым кару́нкавай
кару́нкаваю		 кару́нкавым кару́нкавымі
М. кару́нкавым кару́нкавай кару́нкавым кару́нкавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карункапляце́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. карункапляце́нне
Р. карункапляце́ння
Д. карункапляце́нню
В. карункапляце́нне
Т. карункапляце́ннем
М. карункапляце́нні

Крыніцы: piskunou2012.

кару́нкі

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. кару́нкі
Р. кару́нак
Д. кару́нкам
В. кару́нкі
Т. кару́нкамі
М. кару́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кару́нніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кару́нніца кару́нніцы
Р. кару́нніцы кару́нніц
Д. кару́нніцы кару́нніцам
В. кару́нніцу кару́нніц
Т. кару́нніцай
кару́нніцаю		 кару́нніцамі
М. кару́нніцы кару́нніцах

Крыніцы: piskunou2012.

кару́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кару́нны кару́нная кару́ннае кару́нныя
Р. кару́ннага кару́ннай
кару́ннае		 кару́ннага кару́нных
Д. кару́ннаму кару́ннай кару́ннаму кару́нным
В. кару́нны (неадуш.)
кару́ннага (адуш.)		 кару́нную кару́ннае кару́нныя (неадуш.)
кару́нных (адуш.)
Т. кару́нным кару́ннай
кару́ннаю		 кару́нным кару́ннымі
М. кару́нным кару́ннай кару́нным кару́нных

Крыніцы: piskunou2012.

карупцы́йнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. карупцы́йнасць
Р. карупцы́йнасці
Д. карупцы́йнасці
В. карупцы́йнасць
Т. карупцы́йнасцю
М. карупцы́йнасці

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012.

карупцы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карупцы́йны карупцы́йная карупцы́йнае карупцы́йныя
Р. карупцы́йнага карупцы́йнай
карупцы́йнае		 карупцы́йнага карупцы́йных
Д. карупцы́йнаму карупцы́йнай карупцы́йнаму карупцы́йным
В. карупцы́йны (неадуш.)
карупцы́йнага (адуш.)		 карупцы́йную карупцы́йнае карупцы́йныя (неадуш.)
карупцы́йных (адуш.)
Т. карупцы́йным карупцы́йнай
карупцы́йнаю		 карупцы́йным карупцы́йнымі
М. карупцы́йным карупцы́йнай карупцы́йным карупцы́йных

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

кару́пцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. кару́пцыя
Р. кару́пцыі
Д. кару́пцыі
В. кару́пцыю
Т. кару́пцыяй
кару́пцыяю
М. кару́пцыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карупцыяне́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карупцыяне́р карупцыяне́ры
Р. карупцыяне́ра карупцыяне́раў
Д. карупцыяне́ру карупцыяне́рам
В. карупцыяне́ра карупцыяне́раў
Т. карупцыяне́рам карупцыяне́рамі
М. карупцыяне́ру карупцыяне́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

карупцыяне́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карупцыяне́рскі карупцыяне́рская карупцыяне́рскае карупцыяне́рскія
Р. карупцыяне́рскага карупцыяне́рскай
карупцыяне́рскае		 карупцыяне́рскага карупцыяне́рскіх
Д. карупцыяне́рскаму карупцыяне́рскай карупцыяне́рскаму карупцыяне́рскім
В. карупцыяне́рскі (неадуш.)
карупцыяне́рскага (адуш.)		 карупцыяне́рскую карупцыяне́рскае карупцыяне́рскія (неадуш.)
карупцыяне́рскіх (адуш.)
Т. карупцыяне́рскім карупцыяне́рскай
карупцыяне́рскаю		 карупцыяне́рскім карупцыяне́рскімі
М. карупцыяне́рскім карупцыяне́рскай карупцыяне́рскім карупцыяне́рскіх

Крыніцы: piskunou2012.