Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

кару́зіцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. кару́жуся кару́зімся
2-я ас. кару́зішся кару́зіцеся
3-я ас. кару́зіцца кару́зяцца
Прошлы час
м. кару́зіўся кару́зіліся
ж. кару́зілася
н. кару́зілася
Загадны лад
2-я ас. кару́зься кару́зьцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час кару́зячыся

Крыніцы: piskunou2012.

кару́зла

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
кару́зла - -

Крыніцы: piskunou2012.

кару́злік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кару́злік кару́злікі
Р. кару́зліка кару́злікаў
Д. кару́зліку кару́злікам
В. кару́зліка кару́злікаў
Т. кару́злікам кару́злікамі
М. кару́зліку кару́зліках

Крыніцы: piskunou2012.

кару́злы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кару́злы кару́злая кару́злае кару́злыя
Р. кару́злага кару́злай
кару́злае		 кару́злага кару́злых
Д. кару́зламу кару́злай кару́зламу кару́злым
В. кару́злы (неадуш.)
кару́злага (адуш.)		 кару́злую кару́злае кару́злыя (неадуш.)
кару́злых (адуш.)
Т. кару́злым кару́злай
кару́злаю		 кару́злым кару́злымі
М. кару́злым кару́злай кару́злым кару́злых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Кару́мны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Кару́мны
Р. Кару́мнаў
Д. Кару́мнам
В. Кару́мны
Т. Кару́мнамі
М. Кару́мнах

карумпава́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. карумпава́насць
Р. карумпава́насці
Д. карумпава́насці
В. карумпава́насць
Т. карумпава́насцю
М. карумпава́насці

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

карумпава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карумпава́ны карумпава́ная карумпава́нае карумпава́ныя
Р. карумпава́нага карумпава́най
карумпава́нае		 карумпава́нага карумпава́ных
Д. карумпава́наму карумпава́най карумпава́наму карумпава́ным
В. карумпава́ны (неадуш.)
карумпава́нага (адуш.)		 карумпава́ную карумпава́нае карумпава́ныя (неадуш.)
карумпава́ных (адуш.)
Т. карумпава́ным карумпава́най
карумпава́наю		 карумпава́ным карумпава́нымі
М. карумпава́ным карумпава́най карумпава́ным карумпава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

карумпава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карумпава́ны карумпава́ная карумпава́нае карумпава́ныя
Р. карумпава́нага карумпава́най
карумпава́нае		 карумпава́нага карумпава́ных
Д. карумпава́наму карумпава́най карумпава́наму карумпава́ным
В. карумпава́ны (неадуш.)
карумпава́нага (адуш.)		 карумпава́ную карумпава́нае карумпава́ныя (неадуш.)
карумпава́ных (адуш.)
Т. карумпава́ным карумпава́най
карумпава́наю		 карумпава́ным карумпава́нымі
М. карумпава́ным карумпава́най карумпава́ным карумпава́ных

Кароткая форма: карумпава́на.

Крыніцы: piskunou2012.

карумпава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карумпава́ны карумпава́ная карумпава́нае карумпава́ныя
Р. карумпава́нага карумпава́най
карумпава́нае		 карумпава́нага карумпава́ных
Д. карумпава́наму карумпава́най карумпава́наму карумпава́ным
В. карумпава́ны (неадуш.)
карумпава́нага (адуш.)		 карумпава́ную карумпава́нае карумпава́ныя (неадуш.)
карумпава́ных (адуш.)
Т. карумпава́ным карумпава́най
карумпава́наю		 карумпава́ным карумпава́нымі
М. карумпава́ным карумпава́най карумпава́ным карумпава́ных

Кароткая форма: карумпава́на.

Крыніцы: piskunou2012.

карумпі́раванасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. карумпі́раванасць
Р. карумпі́раванасці
Д. карумпі́раванасці
В. карумпі́раванасць
Т. карумпі́раванасцю
М. карумпі́раванасці

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.