Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

канфіска́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. канфіска́цыя канфіска́цыі
Р. канфіска́цыі канфіска́цый
Д. канфіска́цыі канфіска́цыям
В. канфіска́цыю канфіска́цыі
Т. канфіска́цыяй
канфіска́цыяю		 канфіска́цыямі
М. канфіска́цыі канфіска́цыях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

канфіско́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. канфіско́ўваецца канфіско́ўваюцца
Прошлы час
м. канфіско́ўваўся канфіско́ўваліся
ж. канфіско́ўвалася
н. канфіско́ўвалася

Крыніцы: piskunou2012.

канфіско́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. канфіско́ўваю канфіско́ўваем
2-я ас. канфіско́ўваеш канфіско́ўваеце
3-я ас. канфіско́ўвае канфіско́ўваюць
Прошлы час
м. канфіско́ўваў канфіско́ўвалі
ж. канфіско́ўвала
н. канфіско́ўвала
Загадны лад
2-я ас. канфіско́ўвай канфіско́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час канфіско́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012.

канфіцю́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. канфіцю́р
Р. канфіцю́ру
Д. канфіцю́ру
В. канфіцю́р
Т. канфіцю́рам
М. канфіцю́ры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

канфіцю́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канфіцю́рны канфіцю́рная канфіцю́рнае канфіцю́рныя
Р. канфіцю́рнага канфіцю́рнай
канфіцю́рнае		 канфіцю́рнага канфіцю́рных
Д. канфіцю́рнаму канфіцю́рнай канфіцю́рнаму канфіцю́рным
В. канфіцю́рны (неадуш.)
канфіцю́рнага (адуш.)		 канфіцю́рную канфіцю́рнае канфіцю́рныя (неадуш.)
канфіцю́рных (адуш.)
Т. канфіцю́рным канфіцю́рнай
канфіцю́рнаю		 канфіцю́рным канфіцю́рнымі
М. канфіцю́рным канфіцю́рнай канфіцю́рным канфіцю́рных

Крыніцы: piskunou2012.

канфлі́кт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. канфлі́кт канфлі́кты
Р. канфлі́кту канфлі́ктаў
Д. канфлі́кту канфлі́ктам
В. канфлі́кт канфлі́кты
Т. канфлі́ктам канфлі́ктамі
М. канфлі́кце канфлі́ктах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

канфліктава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. канфлікту́ю канфлікту́ем
2-я ас. канфлікту́еш канфлікту́еце
3-я ас. канфлікту́е канфлікту́юць
Прошлы час
м. канфліктава́ў канфліктава́лі
ж. канфліктава́ла
н. канфліктава́ла
Загадны лад
2-я ас. канфлікту́й канфлікту́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час канфлікту́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

канфліктаге́ннасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. канфліктаге́ннасць
Р. канфліктаге́ннасці
Д. канфліктаге́ннасці
В. канфліктаге́ннасць
Т. канфліктаге́ннасцю
М. канфліктаге́ннасці

Крыніцы: piskunou2012.

канфліктаге́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канфліктаге́нны канфліктаге́нная канфліктаге́ннае канфліктаге́нныя
Р. канфліктаге́ннага канфліктаге́ннай
канфліктаге́ннае		 канфліктаге́ннага канфліктаге́нных
Д. канфліктаге́ннаму канфліктаге́ннай канфліктаге́ннаму канфліктаге́нным
В. канфліктаге́нны (неадуш.)
канфліктаге́ннага (адуш.)		 канфліктаге́нную канфліктаге́ннае канфліктаге́нныя (неадуш.)
канфліктаге́нных (адуш.)
Т. канфліктаге́нным канфліктаге́ннай
канфліктаге́ннаю		 канфліктаге́нным канфліктаге́ннымі
М. канфліктаге́нным канфліктаге́ннай канфліктаге́нным канфліктаге́нных

Крыніцы: piskunou2012.

канфлікталагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канфлікталагі́чны канфлікталагі́чная канфлікталагі́чнае канфлікталагі́чныя
Р. канфлікталагі́чнага канфлікталагі́чнай
канфлікталагі́чнае		 канфлікталагі́чнага канфлікталагі́чных
Д. канфлікталагі́чнаму канфлікталагі́чнай канфлікталагі́чнаму канфлікталагі́чным
В. канфлікталагі́чны (неадуш.)
канфлікталагі́чнага (адуш.)		 канфлікталагі́чную канфлікталагі́чнае канфлікталагі́чныя (неадуш.)
канфлікталагі́чных (адуш.)
Т. канфлікталагі́чным канфлікталагі́чнай
канфлікталагі́чнаю		 канфлікталагі́чным канфлікталагі́чнымі
М. канфлікталагі́чным канфлікталагі́чнай канфлікталагі́чным канфлікталагі́чных

Крыніцы: piskunou2012.