Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 
абвгдеёжзійклмнопрстуўфхцчшэюя

заку́цце

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. заку́цце заку́цці
Р. заку́цця заку́ццяў
Д. заку́ццю заку́ццям
В. заку́цце заку́цці
Т. заку́ццем заку́ццямі
М. заку́цці заку́ццях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Заку́цце

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Заку́цце
Р. Заку́цця
Д. Заку́ццю
В. Заку́цце
Т. Заку́ццем
М. Заку́цці

заку́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. закую́ закуё́м
2-я ас. закуе́ш закуяце́
3-я ас. закуе́ закую́ць
Прошлы час
м. заку́ў заку́лі
ж. заку́ла
н. заку́ла
Загадны лад
2-я ас. заку́й заку́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час заку́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

закучара́віцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. закучара́ўлюся закучара́вімся
2-я ас. закучара́вішся закучара́віцеся
3-я ас. закучара́віцца закучара́вяцца
Прошлы час
м. закучара́віўся закучара́віліся
ж. закучара́вілася
н. закучара́вілася
Дзеепрыслоўе
прош. час закучара́віўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

закучара́віць

‘зрабіць каго-небудзь, што-небудзь кучаравым’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. закучара́ўлю закучара́вім
2-я ас. закучара́віш закучара́віце
3-я ас. закучара́віць закучара́вяць
Прошлы час
м. закучара́віў закучара́вілі
ж. закучара́віла
н. закучара́віла
Загадны лад
2-я ас. закучара́ў закучара́ўце
Дзеепрыслоўе
прош. час закучара́віўшы

Крыніцы: piskunou2012.

закучара́ўлены

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. закучара́ўлены закучара́ўленая закучара́ўленае закучара́ўленыя
Р. закучара́ўленага закучара́ўленай
закучара́ўленае		 закучара́ўленага закучара́ўленых
Д. закучара́ўленаму закучара́ўленай закучара́ўленаму закучара́ўленым
В. закучара́ўлены (неадуш.)
закучара́ўленага (адуш.)		 закучара́ўленую закучара́ўленае закучара́ўленыя (неадуш.)
закучара́ўленых (адуш.)
Т. закучара́ўленым закучара́ўленай
закучара́ўленаю		 закучара́ўленым закучара́ўленымі
М. закучара́ўленым закучара́ўленай закучара́ўленым закучара́ўленых

Крыніцы: piskunou2012.

закучара́ўлены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. закучара́ўлены закучара́ўленая закучара́ўленае закучара́ўленыя
Р. закучара́ўленага закучара́ўленай
закучара́ўленае		 закучара́ўленага закучара́ўленых
Д. закучара́ўленаму закучара́ўленай закучара́ўленаму закучара́ўленым
В. закучара́ўлены (неадуш.)
закучара́ўленага (адуш.)		 закучара́ўленую закучара́ўленае закучара́ўленыя (неадуш.)
закучара́ўленых (адуш.)
Т. закучара́ўленым закучара́ўленай
закучара́ўленаю		 закучара́ўленым закучара́ўленымі
М. закучара́ўленым закучара́ўленай закучара́ўленым закучара́ўленых

Крыніцы: piskunou2012.

заку́шаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заку́шаны заку́шаная заку́шанае заку́шаныя
Р. заку́шанага заку́шанай
заку́шанае		 заку́шанага заку́шаных
Д. заку́шанаму заку́шанай заку́шанаму заку́шаным
В. заку́шаны (неадуш.)
заку́шанага (адуш.)		 заку́шаную заку́шанае заку́шаныя (неадуш.)
заку́шаных (адуш.)
Т. заку́шаным заку́шанай
заку́шанаю		 заку́шаным заку́шанымі
М. заку́шаным заку́шанай заку́шаным заку́шаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

заку́шаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заку́шаны заку́шаная заку́шанае заку́шаныя
Р. заку́шанага заку́шанай
заку́шанае		 заку́шанага заку́шаных
Д. заку́шанаму заку́шанай заку́шанаму заку́шаным
В. заку́шаны (неадуш.)
заку́шанага (адуш.)		 заку́шаную заку́шанае заку́шаныя (неадуш.)
заку́шаных (адуш.)
Т. заку́шаным заку́шанай
заку́шанаю		 заку́шаным заку́шанымі
М. заку́шаным заку́шанай заку́шаным заку́шаных

Кароткая форма: заку́шана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

закхе́каць

‘пачаць кхекаць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. закхе́каю закхе́каем
2-я ас. закхе́каеш закхе́каеце
3-я ас. закхе́кае закхе́каюць
Прошлы час
м. закхе́каў закхе́калі
ж. закхе́кала
н. закхе́кала
Загадны лад
2-я ас. закхе́кай закхе́кайце
Дзеепрыслоўе
прош. час закхе́каўшы

Крыніцы: piskunou2012.