арыфмо́граф
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
арыфмо́граф |
арыфмо́графы |
| Р. |
арыфмо́графа |
арыфмо́графаў |
| Д. |
арыфмо́графу |
арыфмо́графам |
| В. |
арыфмо́граф |
арыфмо́графы |
| Т. |
арыфмо́графам |
арыфмо́графамі |
| М. |
арыфмо́графе |
арыфмо́графах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
арыфмо́метр
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
арыфмо́метр |
арыфмо́метры |
| Р. |
арыфмо́метра |
арыфмо́метраў |
| Д. |
арыфмо́метру |
арыфмо́метрам |
| В. |
арыфмо́метр |
арыфмо́метры |
| Т. |
арыфмо́метрам |
арыфмо́метрамі |
| М. |
арыфмо́метры |
арыфмо́метрах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ары́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ары́чны |
ары́чная |
ары́чнае |
ары́чныя |
| Р. |
ары́чнага |
ары́чнай ары́чнае |
ары́чнага |
ары́чных |
| Д. |
ары́чнаму |
ары́чнай |
ары́чнаму |
ары́чным |
| В. |
ары́чны (неадуш.) ары́чнага (адуш.) |
ары́чную |
ары́чнае |
ары́чныя (неадуш.) ары́чных (адуш.) |
| Т. |
ары́чным |
ары́чнай ары́чнаю |
ары́чным |
ары́чнымі |
| М. |
ары́чным |
ары́чнай |
ары́чным |
ары́чных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
а́рышт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
а́рышт |
а́рышты |
| Р. |
а́рышту |
а́рыштаў |
| Д. |
а́рышту |
а́рыштам |
| В. |
а́рышт |
а́рышты |
| Т. |
а́рыштам |
а́рыштамі |
| М. |
а́рышце |
а́рыштах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
арыштава́ная
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| ж. |
- |
| Н. |
арыштава́ная |
арыштава́ныя |
| Р. |
арыштава́най |
арыштава́ных |
| Д. |
арыштава́най |
арыштава́ным |
| В. |
арыштава́ную |
арыштава́ных |
| Т. |
арыштава́най арыштава́наю |
арыштава́нымі |
| М. |
арыштава́най |
арыштава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
арыштава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
арыштава́нне |
| Р. |
арыштава́ння |
| Д. |
арыштава́нню |
| В. |
арыштава́нне |
| Т. |
арыштава́ннем |
| М. |
арыштава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
арыштава́ны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
арыштава́ны |
арыштава́ныя |
| Р. |
арыштава́нага |
арыштава́ных |
| Д. |
арыштава́наму |
арыштава́ным |
| В. |
арыштава́нага |
арыштава́ных |
| Т. |
арыштава́ным |
арыштава́нымі |
| М. |
арыштава́ным |
арыштава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
арыштава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
арыштава́ны |
арыштава́ная |
арыштава́нае |
арыштава́ныя |
| Р. |
арыштава́нага |
арыштава́най арыштава́нае |
арыштава́нага |
арыштава́ных |
| Д. |
арыштава́наму |
арыштава́най |
арыштава́наму |
арыштава́ным |
| В. |
арыштава́ны (неадуш.) арыштава́нага (адуш.) |
арыштава́ную |
арыштава́нае |
арыштава́ныя (неадуш.) арыштава́ных (адуш.) |
| Т. |
арыштава́ным |
арыштава́най арыштава́наю |
арыштава́ным |
арыштава́нымі |
| М. |
арыштава́ным |
арыштава́най |
арыштава́ным |
арыштава́ных |
Кароткая форма: арыштава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
арыштава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
арышту́ю |
арышту́ем |
| 2-я ас. |
арышту́еш |
арышту́еце |
| 3-я ас. |
арышту́е |
арышту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
арыштава́ў |
арыштава́лі |
| ж. |
арыштава́ла |
| н. |
арыштава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
арышту́й |
арышту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
арыштава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.