запазні́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запазню́ся |
запо́знімся |
| 2-я ас. |
запо́знішся |
запо́зніцеся |
| 3-я ас. |
запо́зніцца |
запо́зняцца |
| Прошлы час |
| м. |
запазні́ўся |
запазні́ліся |
| ж. |
запазні́лася |
| н. |
запазні́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
запазні́ся |
запазні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
запазні́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
запазня́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запазня́юся |
запазня́емся |
| 2-я ас. |
запазня́ешся |
запазня́ецеся |
| 3-я ас. |
запазня́ецца |
запазня́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
запазня́ўся |
запазня́ліся |
| ж. |
запазня́лася |
| н. |
запазня́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
запазня́йся |
запазня́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
запазня́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
запа́зуха
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
запа́зуха |
| Р. |
запа́зухі |
| Д. |
запа́зусе |
| В. |
запа́зуху |
| Т. |
запа́зухай запа́зухаю |
| М. |
запа́зусе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
запазыва́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запазыва́юся |
запазыва́емся |
| 2-я ас. |
запазыва́ешся |
запазыва́ецеся |
| 3-я ас. |
запазыва́ецца |
запазыва́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
запазыва́ўся |
запазыва́ліся |
| ж. |
запазыва́лася |
| н. |
запазыва́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
запазыва́йся |
запазыва́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
запазыва́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
запазыча́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
запазыча́льнік |
запазыча́льнікі |
| Р. |
запазыча́льніка |
запазыча́льнікаў |
| Д. |
запазыча́льніку |
запазыча́льнікам |
| В. |
запазыча́льніка |
запазыча́льнікаў |
| Т. |
запазыча́льнікам |
запазыча́льнікамі |
| М. |
запазыча́льніку |
запазыча́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
запазы́чанасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
запазы́чанасць |
| Р. |
запазы́чанасці |
| Д. |
запазы́чанасці |
| В. |
запазы́чанасць |
| Т. |
запазы́чанасцю |
| М. |
запазы́чанасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
запазы́чанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
запазы́чанне |
запазы́чанні |
| Р. |
запазы́чання |
запазы́чанняў |
| Д. |
запазы́чанню |
запазы́чанням |
| В. |
запазы́чанне |
запазы́чанні |
| Т. |
запазы́чаннем |
запазы́чаннямі |
| М. |
запазы́чанні |
запазы́чаннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
запазы́чаннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
запазы́чаннік |
запазы́чаннікі |
| Р. |
запазы́чанніка |
запазы́чаннікаў |
| Д. |
запазы́чанніку |
запазы́чаннікам |
| В. |
запазы́чанніка |
запазы́чаннікаў |
| Т. |
запазы́чаннікам |
запазы́чаннікамі |
| М. |
запазы́чанніку |
запазы́чанніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
запазы́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
запазы́чаны |
запазы́чаная |
запазы́чанае |
запазы́чаныя |
| Р. |
запазы́чанага |
запазы́чанай запазы́чанае |
запазы́чанага |
запазы́чаных |
| Д. |
запазы́чанаму |
запазы́чанай |
запазы́чанаму |
запазы́чаным |
| В. |
запазы́чаны (неадуш.) запазы́чанага (адуш.) |
запазы́чаную |
запазы́чанае |
запазы́чаныя (неадуш.) запазы́чаных (адуш.) |
| Т. |
запазы́чаным |
запазы́чанай запазы́чанаю |
запазы́чаным |
запазы́чанымі |
| М. |
запазы́чаным |
запазы́чанай |
запазы́чаным |
запазы́чаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.