Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дыскантава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	дыскантава́нне
Р.	дыскантава́ння
Д.	дыскантава́нню
В.	дыскантава́нне
Т.	дыскантава́ннем
М.	дыскантава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

дыскантава́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дыскантава́ны	дыскантава́ная	дыскантава́нае	дыскантава́ныя
Р.	дыскантава́нага	дыскантава́най дыскантава́нае	дыскантава́нага	дыскантава́ных
Д.	дыскантава́наму	дыскантава́най	дыскантава́наму	дыскантава́ным
В.	дыскантава́ны (неадуш.) дыскантава́нага (адуш.)	дыскантава́ную	дыскантава́нае	дыскантава́ныя (неадуш.) дыскантава́ных (адуш.)
Т.	дыскантава́ным	дыскантава́най дыскантава́наю	дыскантава́ным	дыскантава́нымі
М.	дыскантава́ным	дыскантава́най	дыскантава́ным	дыскантава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

дыскантава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дыскантава́ны	дыскантава́ная	дыскантава́нае	дыскантава́ныя
Р.	дыскантава́нага	дыскантава́най дыскантава́нае	дыскантава́нага	дыскантава́ных
Д.	дыскантава́наму	дыскантава́най	дыскантава́наму	дыскантава́ным
В.	дыскантава́ны (неадуш.) дыскантава́нага (адуш.)	дыскантава́ную	дыскантава́нае	дыскантава́ныя (неадуш.) дыскантава́ных (адуш.)
Т.	дыскантава́ным	дыскантава́най дыскантава́наю	дыскантава́ным	дыскантава́нымі
М.	дыскантава́ным	дыскантава́най	дыскантава́ным	дыскантава́ных

Кароткая форма: дыскантава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дыскантава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дыскантава́ны	дыскантава́ная	дыскантава́нае	дыскантава́ныя
Р.	дыскантава́нага	дыскантава́най дыскантава́нае	дыскантава́нага	дыскантава́ных
Д.	дыскантава́наму	дыскантава́най	дыскантава́наму	дыскантава́ным
В.	дыскантава́ны (неадуш.) дыскантава́нага (адуш.)	дыскантава́ную	дыскантава́нае	дыскантава́ныя (неадуш.) дыскантава́ных (адуш.)
Т.	дыскантава́ным	дыскантава́най дыскантава́наю	дыскантава́ным	дыскантава́нымі
М.	дыскантава́ным	дыскантава́най	дыскантава́ным	дыскантава́ных

Кароткая форма: дыскантава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дыскантава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	-	-
2-я ас.	-	-
3-я ас.	дысканту́ецца	дысканту́юцца
Прошлы час
м.	дыскантава́ўся	дыскантава́ліся
ж.	дыскантава́лася
н.	дыскантава́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дыскантава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	дысканту́ю	дысканту́ем
2-я ас.	дысканту́еш	дысканту́еце
3-я ас.	дысканту́е	дысканту́юць
Прошлы час
м.	дыскантава́ў	дыскантава́лі
ж.	дыскантава́ла
н.	дыскантава́ла
Загадны лад
2-я ас.	дысканту́й	дысканту́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	дысканту́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

дыскантава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	дысканту́ю	дысканту́ем
2-я ас.	дысканту́еш	дысканту́еце
3-я ас.	дысканту́е	дысканту́юць
Прошлы час
м.	дыскантава́ў	дыскантава́лі
ж.	дыскантава́ла
н.	дыскантава́ла
Загадны лад
2-я ас.	дысканту́й	дысканту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час	дыскантава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

дысканта́ктнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

	адз.
Н.	дысканта́ктнасць
Р.	дысканта́ктнасці
Д.	дысканта́ктнасці
В.	дысканта́ктнасць
Т.	дысканта́ктнасцю
М.	дысканта́ктнасці

Крыніцы: piskunou2012.

дыска́нтны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дыска́нтны	дыска́нтная	дыска́нтнае	дыска́нтныя
Р.	дыска́нтнага	дыска́нтнай дыска́нтнае	дыска́нтнага	дыска́нтных
Д.	дыска́нтнаму	дыска́нтнай	дыска́нтнаму	дыска́нтным
В.	дыска́нтны (неадуш.) дыска́нтнага (адуш.)	дыска́нтную	дыска́нтнае	дыска́нтныя (неадуш.) дыска́нтных (адуш.)
Т.	дыска́нтным	дыска́нтнай дыска́нтнаю	дыска́нтным	дыска́нтнымі
М.	дыска́нтным	дыска́нтнай	дыска́нтным	дыска́нтных

Крыніцы: piskunou2012.

дысканто́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дысканто́вы	дысканто́вая	дысканто́вае	дысканто́выя
Р.	дысканто́вага	дысканто́вай дысканто́вае	дысканто́вага	дысканто́вых
Д.	дысканто́ваму	дысканто́вай	дысканто́ваму	дысканто́вым
В.	дысканто́вы (неадуш.) дысканто́вага (адуш.)	дысканто́вую	дысканто́вае	дысканто́выя (неадуш.) дысканто́вых (адуш.)
Т.	дысканто́вым	дысканто́вай дысканто́ваю	дысканто́вым	дысканто́вымі
М.	дысканто́вым	дысканто́вай	дысканто́вым	дысканто́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)