віры́раваць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
віры́рую |
віры́руем |
| 2-я ас. |
віры́руеш |
віры́руеце |
| 3-я ас. |
віры́руе |
віры́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
віры́раваў |
віры́равалі |
| ж. |
віры́равала |
| н. |
віры́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
віры́руй |
віры́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
віры́раваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
віры́стасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
віры́стасць |
| Р. |
віры́стасці |
| Д. |
віры́стасці |
| В. |
віры́стасць |
| Т. |
віры́стасцю |
| М. |
віры́стасці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
ві́рысты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ві́рысты |
ві́рыстая |
ві́рыстае |
ві́рыстыя |
| Р. |
ві́рыстага |
ві́рыстай ві́рыстае |
ві́рыстага |
ві́рыстых |
| Д. |
ві́рыстаму |
ві́рыстай |
ві́рыстаму |
ві́рыстым |
| В. |
ві́рысты (неадуш.) |
ві́рыстую |
ві́рыстае |
ві́рыстыя (неадуш.) |
| Т. |
ві́рыстым |
ві́рыстай ві́рыстаю |
ві́рыстым |
ві́рыстымі |
| М. |
ві́рыстым |
ві́рыстай |
ві́рыстым |
ві́рыстых |
Іншыя варыянты:
віры́сты.
Крыніцы:
prym2009.
віры́сты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
віры́сты |
віры́стая |
віры́стае |
віры́стыя |
| Р. |
віры́стага |
віры́стай віры́стае |
віры́стага |
віры́стых |
| Д. |
віры́стаму |
віры́стай |
віры́стаму |
віры́стым |
| В. |
віры́сты (неадуш.) віры́стага (адуш.) |
віры́стую |
віры́стае |
віры́стыя (неадуш.) віры́стых (адуш.) |
| Т. |
віры́стым |
віры́стай віры́стаю |
віры́стым |
віры́стымі |
| М. |
віры́стым |
віры́стай |
віры́стым |
віры́стых |
Іншыя варыянты:
ві́рысты.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
віры́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
віры́цца |
- |
| Прошлы час |
| м. |
віры́ўся |
віры́ліся |
| ж. |
віры́лася |
| н. |
віры́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
віры́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
віры́ць |
віра́ць |
| Прошлы час |
| м. |
віры́ў |
віры́лі |
| ж. |
віры́ла |
| н. |
віры́ла |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Віры́чаў
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Віры́чаў |
| Р. |
Віры́чава |
| Д. |
Віры́чаву |
| В. |
Віры́чаў |
| Т. |
Віры́чавам |
| М. |
Віры́чаве |
Віры́шча
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Віры́шча |
| Р. |
Віры́шча |
| Д. |
Віры́шчу |
| В. |
Віры́шча |
| Т. |
Віры́шчам |
| М. |
Віры́шчы |